Reisverslag Qarabag - Club (Leen Claerboudt)

Op dinsdag 2 augustus 2011 verzamelen spelers, bestuur, pers en supporters omstreeks 6u45 te Oostende om twee uur later met een chartervlucht naar Baku af te reizen. De weersvoorspellingen waren alvast positief: zo'n 42 graden overdag en 32 's avonds, goed om onze batterijen weer wat op te laden. Om dehydratatie tegen te gaan, is het belangrijk dat er voldoende gedronken wordt. Daarom kreeg iedereen op het vliegtuig, inclusief de supporters, het gepaste drinken aangeboden: een 1,5 liter plat water, bijkomende flessen waren zonder problemen te verkrijgen... Tijdens de heenvlucht werd na anderhalf uur een technische fuelstop gemaakt in het Tsjechische Brno. Zoals iedereen wel weet is de aanwezigheid van stewardessen tijdens de vlucht van groot belang. Het is aangewezen om deze ook effectief mee te nemen en niet op de trap te laten staan wanneer die van de deuren verwijderd wordt. Gelukkig verliep alles zonder ongelukken en kon iedereen er eens goed om lachen. De resterende vlucht tussen Brno en Baku duurde zo'n 3,5 uur. Omstreeks 18u plaatselijke tijd zette het vliegtuig zijn wielen aan de grond en werd iedereen geconfronteerd met de zwoele Azeirische lucht. De temperatuur bedroeg in de vooravond nog steeds 35 graden. Omwille van deze hoge temperaturen en om dehydratatie tegen te gaan, worden urinestalen afgenomen en worden de spelers gewogen. Ook de supporters konden dit doen in de straten van Baku voor zo'n 20 qəpik (wat overeenkomt met 18 eurocent). Zo zie je dat er met alles wel een centje te verdienen valt. Eens iedereen was ingecheckt in het hotel en de nodige verfrissing van de airco had plaatsgevonden, was het van groot belang opnieuw voldoende vocht in te nemen en dit keer deden we dit niet met een 1,5 liter plat water... Sommigen zullen dit geweten hebben!

De volgende ochtend waren de meesten onder ons al vroeg uit de veren voor een begeleid stadsbezoek. Baku is een wetenschappelijk, cultureel en industrieel centrum, het heeft de vorm van een amfitheater en is de belangrijkste havenstad aan de Kaspische Zee. Bovendien is het de grootste stad van de Kaukasus. We bezochten het herdenkingsmonument voor de slachtoffers van de oorlog voor vrijheid van Azerbeidzjan en het oude stadsgedeelde met  het Shirvanshahpaleis en de Maagdentoren (behoren tot UNESCO Werelderfgoed). Dit alles vond plaats bij zo'n 45 graden in de zon en 39 graden in de schaduw, maar zoals de gids het zegt: “NO SWEAT, NO GLORY”.

Het stadsbezoek en de hitte hadden zijn tol geëist, waardoor we na een kleine maaltijd even toe waren aan wat verfrissing en een siësta. In de avond werden we opgepikt om de training van onze geliefde club bij te wonen. Onder luid applaus van de plaatselijke aanhang, werden de supporters in het stadion ontvangen. We volgden een gedeelte van de training en zagen dat het goed was. We gingen vervolgens nog iets eten, wat na 23u plaatselijke tijd blijkbaar niet zo evident is. We vonden uiteindelijk een restaurant dat 24u/24u open is, maar de voorraad eten was al aanzienlijk verminderd. We aten dan maar wat nog voor handen was, zolang de maag maar gevuld kon worden. Om de avond af te sluiten, nuttigden we Stella Artois op een boventerras aan de zee. Gezien Baku het begin is van de Baku-Tbilisi-Ceyhanpijpleiding die olie van de Kaspische Zee naar de Middellandse Zee transporteert, was de olielucht soms niet ver te zoeken...

De donderdag werd wat langer geslapen en maakten we nog een kleine wandeling langs het water en door het oude stadsgedeelte. Omstreeks 15u verzamelde een delegatie van Clubsupporters in het hotel om even later te verbroederen met Qarabagfans en bloemen neer te leggen aan het herdenkingsmonument voor de vrijheid van Azerbeidzjan. Traditioneel nodigen de Qarabagfans supporters van de Europese tegenstander uit om samen hulde te brengen aan de oorlogsslachtoffers. FK Qarabag speelde vroeger in Agdam. Deze stad werd echter volledig platgebombardeerd en bezet door Armenië. Sindsdien voetbalt FK Qarabag niet meer in hun thuisstad. Na deze serene bijeenkomst werden we met de bus teruggebracht naar het hotel waar we ons mentaal op de wedstrijd konden voorbereiden. Omstreeks 19u vertrok de bus richting Tofik Bakhramov Stadium voor de Europese wedstrijd tegen FK Qarabag. Heel opvallend was de aanwezigheid van zo'n 1500 agenten en 300 special forces. Een indrukwekkend machtsvertoon voor nog geen 30 Clubfans… Onze veiligheid kwam dus niet in gevaar. De wedstrijd zelf verliep heel rustig en kort voor het einde incasseerden onze spelers jammer genoeg nog een goal: 1-0 was de einduitslag, maar een plaats in de Play-Offs van de Europa League was binnen.

Na de wedstrijd vertrokken we richting luchthaven om onze terugreis naar België aan te vatten. Na de controle van de bagage en de reispas, volgende er nog een controle, en nog een en... Uiteindelijk werd iedereen goedgekeurd voor vertrek en konden we het vliegtuig betreden. Met enige vertraging en het vinden van een telaatkomer, stegen we op met een tussenlanding in Brno voor wat extra kerosine. De terugreis verliep heel rustig en met zo'n anderhalf uur vertraging bereikten we de luchthaven van Oostende.