Reisverslag Villarreal CF – FC Bruges (Matthias Verthez)

De loting voor de groepsfase van de UEFA Europa League was ons opnieuw gunstig gezind. Na Valencia was het nu de beurt aan Villarreal CF, een Spaanse topclub gelegen op zo'n zestig kilometer boven Valencia. Vila-Real, want zo noemt het kuststadje, was de bestemming voor zo'n 450 Brugse fans. Onder hen ook vier enthousiaste leden van Blauw-Zwart Oosterzele. Wim, Bart, Jole en ikzelf zouden de 1611 kilometer trotseren langs de weg. En zo geschiedde.

Vliegtuigstakingen, afgelastingen en vertragingen hebben heel wat Clubfans parten gespeeld, maar voor ons was er geen probleem. Woensdagavond rond 20.45 uur werd het startschot gegeven. De ruime Audi A6 zorgde voor een luxueus gevoel gedurende deze toch wel indrukwekkende verplaatsing. Via Lille, Parijs en Clermont-Ferrand zetten we koers richting zuiden. Fileleed hadden we niet, vanwege het nachtelijk uur. Enkele kleine plas-, tank- en strekpauzes later zaten we reeds in Montpellier in het uiterste zuiden van Frankrijk, waar we de zon mochten begroeten. En zonnig zou het worden! Alles bleef vlot verlopen, op een kleine file rond Barcelona na. De laatste loodjes wegen zoals vanouds het zwaarst, maar uiteindelijk arriveerden we in Vila-Real omstreeks 13.00 uur.

We maten een temperatuur van zo'n 26 graden onder een heldere hemel. De Spaanse zon deed duidelijk deugd na het kwakkelweer in België van de laatste twee maanden. Eenmaal het hotel gevonden werd, was het tijd voor een kleine rustpauze en een frisse douche. Vervolgens werd het tijd voor de orde van de dag. Sjaal, shirt en vlag bij de hand, en op naar het ‘stadscentrum' (zeg maar dorpscentrum) van de Spaanse eersteklasser. Al heel wat Bruggelingen hadden zich verzameld rond het dorpsplein, in de nabijheid van het stadion, dat zich eveneens in het centrum bevindt. Het bier vloeide rijkelijk en de eerste liederen werden gezamenlijk ingezet. Steeds meer Clubfans vervoegden zich rond het stadion waarna we richting ‘El Madrigal' trokken.

El Madrigal beschikt over een imposant uitvak, dat zich zo'n dertig à veertig meter boven de grond bevindt. Na heel wat trappen te hebben overwonnen, werden de gezangen ingezet. De spelers kwamen het veld op, en de wedstrijd kon beginnen. De Clubfans waren vocaal verruit de sterkere van de Spanjaarden. Op het veld liep alles ook op wieltjes, tot de man in het rood de kaart met dezelfde kleur uit zijn achterzak trok. Ronald Vargas mocht gaan douchen, en de wedstrijd verwaterde. Een achterstand was het logische gevolg, maar Ryan Donk liet ‘Gate 25' ontploffen, toen hij kort voor het rustsignaal de gelijkmaker binnentikte.

De hoop was weldegelijk aanwezig, in het besef dat we slechts met tien man aan het voetballen waren. De onvermijdelijke treffer van Villarreal viel dan ook snel in de tweede helft. Het resultaat viel wat tegen, maar we trokken ons op aan de collectieve prestatie van onze ‘Blues'! Na de wedstrijd was er nog tijd voor enkele Cervezas, waarna we de hotelkamer moe maar voldaan opzochten.

Het hotel, dat overigens van uitstekende kwaliteit was, bood een heerlijk ontbijt aan op vrijdagmorgen. Goed uitgerust maakten we ons op voor de terugreis naar het regenachtige Belgenland. Onderweg namen we nog halte in Lloret De Mar, de vakantiebestemming bij uitstek aan de Costa Brava. Hoge temperaturen op het strand, en dit met een cocktail in de hand! Van deze gelegenheid moest gewoon gebruik genomen worden. Om 17.00 uur zetten we onze reis verder richting Frankrijk. Toen de avond viel hielden we nog halt aan de imposante brug van Millau in Zuid-Frankrijk. Na een stevige koffie waren we klaar om de laatste honderden kilometers te overbruggen. Elk van ons nam om de beurt enkele kilometers voor zijn rekening achter het stuur, en op die manier konden we zaterdagmorgen snel en fris onze thuishaven Oosterzele bereiken rond 4.30 uur.

Dit was een onvergetelijke trip, die we in de toekomst zeker nog eens willen overdoen. Het resultaat op zich viel dan wel tegen, maar de Spaanse zon maakte veel goed. We sloten de reis af met een frisse pint in het plaatselijk jeugdhuis, waarna voldaan onder de wol werd gekropen.