Rebel without a cause

Voetbal leeft van veel, ook van culthelden. Rebelse mannen met een flamboyante levenswandel die op zondag quasi achteloos hun team de zege schenken. Georges Best is het Übervoorbeeld, Rik Coppens was cult in Antwerpen, Eric Cantona in Manchester, maar de strafste van allemaal moet Giuseppe Meazza zijn geweest.

Meazza werd precies honderd jaar geleden in Milaan geboren. De man naar wie het stadsstadion genoemd is, speelde in de jaren 30 voor Inter. Meazza nam het niet zo nauw met de discipline, scoren deed hij toch.

Bij Club Brugge lijkt het zegehongerige publiek bizar genoeg zo stilaan Jonathan Blondel de status van cultheld toe te dichten. Want Blondelleke gaat er tenminste voor. Want Blondelleke wordt geviseerd. Maar eerlijk: Blondelleke rebelleke. Coppens draait zich om in zijn bed, Meazza in zijn graf. Een rebel schopt tegen de benen van het establishment, Blondel tegen die van zijn tegenstanders.

"Was het Blondel, dan was het rood" Die kreet scanderen de tribunes van het Jan Breydelstadion. De boodschap is duidelijk: Blondel mag niks, Blondel is een martelaar, Blondel wordt gezocht. Terwijl de waarheid andersom is: Blondel zoekt het zelf, telkens weer. Recedivisme vermomd als grinta.

Toen hij zondag in de 32e minuut van Club Brugge - KVM werd uitgesloten had Blondel echt pech. Intentioneel was zijn overtreding niet. Hij tikte Wilmet eerder ongelukkig aan. Zijn gele kaart was een harde, maar volgens het reglement verdedigbaar verdict.

Met één gele kaart moet je echter niet van het veld. Blondel moest richting douches omdat hij al na vijf minuten geel had gepakt. En daar was geen speld tussen te krijgen, ook al probeerden zijn ploegmaats hun onbesuisde middenvelder te beschermen: het was Blondels eerste fout. Niet waar, het was al zijn derde fout, en geel was gewoon juist.
De pantomine die Blondel opvoerde raakt ook afgezaagd: wijd opengesperde ogen, vol ongeloof, ogen die schreeuwen: ik speelde de bal, wat de herhaling staalhard ontkrachtte.

Als hij de drieste recedivist wil redden moet Koster nog maar één ding doen: Blondel vervangen na een gele kaart. Blondel pakt geel na 5 minuten? Wisselen! Blondel pakt geel na 43 minuten? Niet wachten tot de rust, maar meteen wisselen. Blondel moet veranderen in een middenvelder die nooit nog een kaart slikt.

Doet hij dat niet, dan blijft hij zijn ploeg meer punten kosten dan hij er opbrengt. Vroeg of laat hebben ze dat in Brugge ook door. En wordt Blondel een rebel without (a) Club.

Bron: 
De Morgen (Filip Joos)

Reacties

Speelde hij maar ergens anders dan zou dit chirurgisch verslagje er nooit komen! Blondel is een heel degelijke voetballer maar ja Flupeke, Joostje mag het weten dat hij moeite heeft met alles wat blauw-zwart kleurt! Onze beste speler eruit halen jaja....Joostje.

Een verdedigbare gele kaart - en strafschop - voor een niet begane fout, goe bezig Joos! En dat hij onze ploeg meer punten kost dan opbrengt, tja, een stomme opmerking van een gefrustreerd reporterke. Maar ja, natrappen vanop de zijlijn, de vrt-ploeg is er sterk in.