Het woord is aan de voorzitter

Adrie Koster dient niet ontslagen, en voor een horrorscenario als dat van 29 jaar geleden hoeft geen enkel blauw-zwart familielid te vrezen, maar waarop wacht Pol Jonckheere om rust te brengen in zijn Club, met een onderbouwd, intelligent en beschaafd discours? Want de manier waarop Luc Devroe momenteel - in al zijn gebrijpelijke emoties - wild om zich heen slaat, is geen voorbeeldfunctie voor de club noch voor de kleedkamer. Club zwalpt niet, Club zinkt niet, maar Club heeft wél zijn voorzitter nodig om op enkele i's de puntjes te zetten.

Hogo Broos sprak ooit de beroemde woorden: 'Als het druppelt in Brugge, dan regent het in Anderlecht.' Een 3 op 12 en motie van wantrouwen vanwege de manager aan het adres van de trainer zouden in het astridpark volstaan opdat Roger Vanden Stock -ingeseind door een wakere persverantwoordelijke- de pers bijeenroept. Club brugge valt momenteel ten prooi aan verwarring waarbij de eerste sportieve verantwoordelijke, Adrie Koster, niet weet wat hij ermee moet aanvangen. Zo vraagt Koster zich af wie aan STVV-coach Guido Brepoels vier uur voor de onderlinge confrontatie de ploeg van Club verraadde -het moet iemand van binnenuit zijn geweest. En wie lekte vorige vrijdag een kleedkamerincident naar een Vlaamse krant en maakte daarbij gretig van een mug een olifant - weeral, iemand van binnenuit. Koster is geen baas meer in zijn eigen keuken, en veel heeft te maken met de dubieuze uithaal van Luc Devroe naar zijn trainer in een eerder Studio 1-interview. Devroe gaf met zijn woorden de spelers een vrijgeleide tot muiterij. Koster kijkt om zich heen en vraagt zich af uit welke hoek de steun moet komen. Net daarom is het vreemd dat Pol Jonckheere al die weken liet betijen en pas op de barricades wil springen morgen op de luchthaven van Oostende, met ronkende motoren van de vliegtuigen op de achtergrond. Jonckheere dient daarbij een einde te maken aan de verwarring. Te beginnen in de kleedkamer: de één (Blondel, Dirar) weigert een hand bij zin vervanging, de ander (Dirar) lapt een spreekverbod aan zijn laars, en nog een ander (Akpala) zet de kleedkamer op stelten omdat hij op de bank zit. Eenmaal in de kleedkamer geen leidersfiguren huizen - lang niet iedereen vindt Carl Hoefkens zo'n toffe roerganger - en als de trainer van inborst meer een verzoener dan een despoot is, dient het gezag van De Gestelde Lichamen te komen. Als Jonckheere na het duel tegen KV Mechelen in de kleedkamer stapt om alle probleempjes onder de mat van ref Verbist te vegen, is dat alvast een verkeerd signaal.

Want ook Adrie Koster mag niet naast de 15 op 42 kijken sinds de eerste play-offwedstrijd. Dat zijn dramatische cijfers voor een zelfverklaarde titelkanidaat. Club kan geen regelmaat leggen in zijn prestaties en in zijn wedstrijden, ondanks een kern met veel voetbalkwaliteiten. Het bezwijkt te veel onder momenten van gemakzucht, nonchalance, en een gebrek aan scherpte. Het is de verantwoordelijkheid van Koster om die mentale lapsussen weg te werken. Tenzij hij vindt dat het probleem structureel is, in dat geval dient Luc Devroe te luisteren naar de roep van de trainer om een ervaren, intelligente middenvelder. Maar ook Devroe verdient een terechtwijzing door Jonckheere. Dat kan Jonckheere enkel door nu krachtdadig achter Adrie Koster te staan en het dubbelzinnige commentaar van zijn sportmanager weg te wuiven. Jonckheere zit ongetwijfeld met twijfels, maar het werk van Koster is lovenswaardig en de uitvoering nog steeds bijwijlen spectaculair schoon. Net voor de afreis naar Wit-Rusland heeft Club Brugge meer dan wat anders nood aan transparantie en stabiliteit op alle niveau's. Pol Jonckheere denkt over voetbal zoals zijn trainer. Daarom verdienen ze allebei succes in Minsk.