BUITENSPEL

Een beproefde tactiek, bij de melding van zijn ontslag aan zijn 'vriend' De Keersmaecker ging het net zo. Dick is zoals bekend emotioneel, misschien had Simons hem wel omgepraat, nietwaar.

Simons ervoer het als een klap in zijn gezicht, maar anders dan Stijn Stijnen hield hij zijn ergernis voor zich. Een houding die de doelman van Club Brugge maar matig kon appreciëren. Allebei zagen ze in de houding van Advocaat geniepig fluisterwerk van hun rabiate tegenstander (Philippe Collin) en Stijnen had op enige solidariteit gerekend bij de ontmaskering ervan. Soit.

Twee vaststellingen een jaar later: de Rode Duivels zijn geen centimeter vooruitgegaan en toch is er nooit ergens om de terugkeer van Simons geroepen. Tot Georges Leekens hem van onder het stof haalt, voor Finland nog in de voorselectie, straks zeer waarschijnlijk bij de definitieve 23. Zuchtend gebogen over de ingewikkelde puzzel voor het middenveld tegen Duitsland ziet de bondscoach in Simons het laatste stukje. Maar Leekens breekt er al dagen zijn hoofd over, het is immers een beslissing met weerhaken. Simons is ook de oude(re) generatie en daar zit (een deel van) de nieuwe echt niet op te wachten.

Fysiek is de voorbeeldige prof Simons blijkbaar nog top, maar hij is er sportief op achteruitgegaan. Van aanvoerder en certitude tot bankzitter bij PSV. En de transfer naar degradatiekandidaat Nürnberg is niet het gevolg van een topseizoen in Eindhoven. In Nederland heette het dat Simons te veel een wijkende middenvelder geworden was om zijn mindere snelheid te compenseren. En zo gleed hij uit de gunst van coach Fred Rutten. Overigens was zijn laatste jaar als Rode Duivel ook niet zijn beste en net op zijn positie(s) lopen de kandidaten elkaar voor de voeten. Was hij maar rechtsachter.

Leekens is ongerust geworden na de slechte wedstrijd van Jan Vertonghen tegen Bulgarije en zo kwam hij bij Simons uit. Die brengt zeker ervaring, spelintelligentie en positiespel bij, maar is hij nog goed genoeg voor de zware opdracht tegen de Mannschaft? Dat weet Leekens zelf ook niet.

Tegelijk is de bondscoach beducht voor enkele neveneffecten en dus heeft hij zich de voorbije tijd grondig geïnformeerd over de zure (generatie)conflicten in de periode Vandereycken-Vercauteren. Benieuwd of hij daarbij ook gevraagd heeft naar 'het gedacht als technicien' van Philippe Collin. Die heeft vast de rode loper uitgerold. In die periode brak hij op elke technische debriefing na een interland Stijnen en Simons af. De aanvoerder hield Collin overigens publiekelijk verantwoordelijk voor de farçe van de Kirin Cup vorig jaar, hij had het over belangenvermenging. Geheel terecht. Dat wordt een blij weerzien.

En nog, komt Simons terug als aanvoerder? Dat lijkt mij geen goed idee, Vermaelen en Van Buyten zijn nog twee plichtsbewuste Duivels die bovendien respect genieten. Die moet je niet nodeloos voor het hoofd stoten. Maar als de vroegere generaal terugkeert als gewone soldaat, is dat dan weer delicaat voor zijn positie binnen de groep. En Simons kan toch echt maar nuttig zijn als er naar hem geluisterd wordt, minstens op het veld en liefst ook een beetje ernaast. Franky Van der Elst destijds terughalen was een succes, hij werd het verlengstuk van de coach en leider op het veld. Maar de huidige situatie is helemaal anders. Het is overigens eigenaardig dat Leekens de terugkeer van Simons in ploeg èn groep niet getest heeft in Finland.

Het is een dilemma, een risico. Simons verdient zeker een beter einde van zijn interlandcarrière dan die tragische avond in Jerevan. En het onmiskenbare talent van deze generatie zou zeer gebaat zijn bij een paar eigenschappen die Simons zo ver hebben gebracht: werkethiek, discipline en - nu ik toch bezig ben - eergevoel in het nationale shirt. Simons is nog kelner geweest in de tearoom van Danny Fabry in Scherpenheuvel en heeft nog PVC-ramen gestoken voor het bedrijf van zijn vader. Daar wordt een mens nederig van en dat is wat de Rode Duivels na de vertoningen van het voorbije twee jaar best wel mogen zijn. Simons heeft inmiddels een gsm en hij rijdt niet meer in de bestelwagen van zijn vader, maar negen jaar later is zijn vurige wens nog dezelfde:Rode Duivel zijn.