“Ook bij een uitschakeling verandert hier niets”

Uw boodschap is duidelijk, maar waarom hebt u er zolang mee gewacht. Vanwaar dat lange zwijgen?
Jonckheere: Omdat ik het niet de taak van een voorzitter vind om elke dag in de media te verschijnen. Maar misschien heb ik die situatie fout ingeschat en had ik sneller klaarheid moeten scheppen. Dat kan. Alleen: voor mij was er geen zaak. Ik ben al die tijd afgegaan op de manier waarop ik het allemaal beleefde. En de onrust die ons overal werd toegedicht, die was er voor mij helemaal niet. Integendeel: de samenwerking met de trainer en de sportief manager verliep zo goed, zo optimaal, dat ik geen reden zal om te reageren op de commotie buiten de club.

Geen commotie? UW club verloor al driemaal in de competitie. Je zou voor minder onrustig worden.
Ik niet. Natuurlijk ben ik ontgoocheld over de resultaten. Maar dat heeft ook met bepaalde ‘randvoorwaarden' te maken. Wat telt, is dat ik niet ontgoocheld ben over wat we als ploeg tot dusver gebracht hebben. Zie de tweede helft tegen Minsk, of de prestatie na de rust tegen KV Mechelen: dat was goed tot heel goed. Maar wat we één helft kunnen, moeten we eindelijk eens over negentig minuten kunnen brengen.
Het kan niet dat je in de ene helft de pannen van het dak speelt, en in de andere helft zomaar wat rondloopt. De concentratie in de aanvangsfase moet veel beter.

Hoe verklaar je die steeds terugkerende en ronduit zwakke eerste dertig minuten?
Te veel nonchalance. Het is ook een jonge ploeg. Je merkt dat niet alleen in het profvoetbal. Het is een fenomeen dat je overal bij de jeugd ziet.

Terug naar alle heisa van de voorbije weken. Heeft Luc Devroe de onrust niet zelf in de hand gewerkt: in een tv-interview leek hij de aanpak van de trainer in vraag te stellen?
(wuift weg) Ach, daar waren misschien een paar ongelukkige uitspraken bij. Maar ik heb dat achter mij gelaten. Ook omdat het niets voorstelde. Ik ken de situatie tussen hen beiden. We hebben met zijn drieën dagelijks contact. Ik zie elke dag opnieuw hoe ze perfect samenwerken. Er zin niet ‘de minste splinter' in onze relatie.

Zal je zo positief blijven, ook als het straks in Minsk fout zou aflopen?
(vastberaden) Absoluut. Opnieuw: ik ben zeer tevreden over de werking. Ik hou van stabiliteit en een langetermijnvisie. Zo snel verander ik niet van mening. Ook dan zal ik honderd procent blijven geloven in het talent van Koster.

Uw sportmanager leek de 3 op 12 vorige zondag haast uitsluitend op de slechte arbitrage af te wentelen. Zelf wijdt u de magere resultaten aan ‘bepaalde randvoorwaarden'. Is dat niet iets te makkelijk?
Luc Devroe heeft zondag de moed gehad om ter verwoorden wat heel België heeft gezien. Niet meer, niet minder. En voorts kom ik daar liever niet meer op terug. Maar wees gerust: wij zijn niet blind voor onze tekortkomingen. Bij die randvoorwaarden horen ook zaken als de kopstoot van Kouemaha. Ik ben de eerst om te benadrukken dat dit niet thuishoort op een voetbalveld. Net als de uitspraak van Geraerts (die liet na de nederlaag tegen KV Mechelen optekenen dat hij "goesting had om de scheidsrechter op zijn bakkes te slaan", red.). Dat moet eruit. Bepaalde spelers moeten zich beter kunnen beheersen. Als profvoetballer heb je ook een voorbeeldfunctie. We gaan dat intern oplossen.

Tot slot. Hoe angstvallig kijk je uit naar de partij straks? Een uitschakeling zou een nieuwe, zware klap zijn?
Daar hou ik geen rekening mee. Liever denk ik terug aan onze wedstrijd tegen Poznan vorig jaar. Toen hebben we ons na strafschoppen gekwalificeerd voor de poules, want ons een boost heeft gegeven die nog maanden heeft nagewerkt. Ik ben er rotsvast van overtuigd dat ook deze wedstrijd een keerpunt kan zijn.

(Wim Vos)