'Ik heb helemaal geen moeilijk karakter'

Toen Standard twee jaar geleden kampioen werd was Wilfried Dalmat een belangrijke speler voor de Luikenaars. Vorige zomer stuurden de Rouches het trio Defour, Witsel en Dalmat zelfs nog een weekje naar Marbella om zich optimaal voor te bereiden op de Champions League. Dalmat kwam evenwel niet meer op niveau. Na een kwakkelseizoen was de middenvelder zelfs persona non grata geworden in Luik. Het begon toen hij samen met Nicaise betrapt werd toen hij ontsnapte uit het spelershotel om de bloemetjes te gaan buiten zetten.

Het moet een opluchting zijn dat je tekent bij Club Brugge.

'Bij Standard is er veel gebeurd. De jongste drie weken zat ik zelfs bij de B-kern en trainde ik individueel. Daardoor begin ik nu met een conditionele achterstand bij Club Brugge. Dankzij de titelviering heb ik fantastische momenten meegemaakt bij Standard, maar het is een afgesloten hoofdstuk. Vorig jaar begon de hele ploeg slecht aan het seizoen en deelde ik in de malaise. Daarna had ik een enkelblessure en toen Dominique D'Onofrio trainer werd kreeg ik nog amper speelkansen. Ik weet niet of dat een keuze was van de coach of van bovenaf. Ik moet het Club Brugge-bestuur nu zeker bedanken voor het vertrouwen.'

Bij Standard zegt men dat je geen gemakkelijke jongen bent?

'Maar ik heb helemaal geen moeilijk karakter. Ik heb mij altijd professioneel gedragen en nooit problemen gehad met mijn ploegmaats. Wie mij echt kent weet dat ik een gemakkelijke jongen ben. En ik heb ook geen moeite met concurrentie. Bij een topclub moet je vechten voor je plaats.'

Bij Club Brugge zijn er al acht middenvelders. Wil jij doublure zijn voor Geraerts?

'Ik kom om te spelen. Mij eerste doel is een basisplaats veroveren. Daarna mikken we natuurlijk op de titel en een mooi parcours in Europa. Club Brugge is een typisch Vlaamse ploeg met veel karakter. Ik kan mijn Champions League-ervaring doorgeven aan de jongere spelers. Brugge was eigenlijk gewoon een logische stap in mijn carrière: van de ene topclub naar de andere. Ik ben 28 jaar en het is te vroeg om al af te bouwen. Ik kon ook naar Lokeren, maar hun ambities pasten niet bij mij. Een avontuur in Griekenland, bij Ergotelis, zag ik dan weer niet zitten omdat ik de Belgische competitie veel te goed ken.'

Hier word je ook verenigd met je voormalige ploegmaat Marcos.

'Ik heb hem nog niet gesproken, maar het klikt sowieso tussen ons op de rechterflank. Als Braziliaan heeft hij een uitstekende techniek en kan hij mij perfect lanceren. Eigenlijk weet ik blindelings wat hij gaat doen. Hier bij Brugge willen we opnieuw een complementair duo vormen.'

Ken je nog spelers van Club?

'Met Dahmane heb ik samengespeeld bij Bergen, maar we waren nooit echt close. Blondel ken ik ook. Mijn broer Stéphane speelde met hem bij Tottenham en zo ben ik in Engeland eens op Blondels appartement beland. Ik zal me snel integreren. Ik verhuis naar Brugge en zal wat Nederlands proberen te leren.'

Wat herinner je nog van de matchen van Standard hier in Brugge?

'Het stadion zit hier altijd vol en het publiek is heel fanatiek. Voor een speler is voetballen voor een vol stadion het hoogste genot. Ik heb hier getekend voor drie jaar met optie. Dan ben ik 32. Misschien sluit ik hier wel mijn carrière af.'

Je wil hier het grote ongelijk van Standard bewijzen.

'Ik koester geen revanche tegenover Standard. Ik nam afscheid van de kleedkamer in Luik en iedereen wenste mij succes. De eerste match tegen Standard zal wel speciaal zijn. Al weet ik niet wanneer die precies is. Om eerlijk te zijn weet ik zelfs niet tegen wie Club Brugge zijn openingsmatch speelt. Kortrijk? Ah, bedankt voor de informatie.' (lacht)