Interview Sebastien Hermans (ex-Club Brugge)

"Ik ben beginnen voetballen op 5-jarige leeftijd bij een plaatselijke voetbalclub Delta Londerzeel. Als 12-jarige belandde ik bij KHO Merchtem. Het niveau van trainen en spelen ging er sterk op vooruit want die club speelde toen in derde klasse", blikt Sebastien Hermans terug in de tijd.

"Na twee seizoenen maakte ik de overstap naar Eendracht Aalst, waar ik kennismaakte met het nationale niveau. In mijn eerste seizoen bij de jeugd van de Ajuinen werd ik opgeroepen voor de nationale jeugdselecties, met als ploegmaten Jelle Van Damme, Mark De Man, Jonathan Blondel en onder meer Pieterjan Monteyne."

"Als 17-jarige debuteerde ik in eerste klasse, onder leiding van Wim De Coninck, tegen Harelbeke. In mijn twee eerste wedstrijden scoorde ik twee keer, waardoor een aantal ploegen interesse toonden. Op het einde van dat jaar realiseerde ik mijn droomtransfer naar Club Brugge, de ploeg waar ik van kleins af supporter van ben geweest."

Sebastien maakte er vijf seizoenen deel uit van de A-kern: vier jaar onder Trond Sollied, en bijna een jaar met Jan Ceulemans als trainer plus enkele weken bij Emilio Ferrera.

"Ik mocht niet zo vaak meespelen en nam een doelbewuste keuze: opnieuw gaan studeren. Ik startte met de opleiding lichamelijke opvoeding en bewegingswetenschappen aan de Universiteit Gent. Na twee jaar bij Deinze in tweede klasse kwam ik bij Vigor Wuitens Hamme terecht. Vorig seizoen degradeerden we naar derde klasse. Ik speel nog altijd bij Hamme."

De anatomie van het lichaam

"Sport en in het bijzonder voetbal heeft altijd een centrale plaats gehad in mijn leven. Toen ik profvoetballer was, ben ik steeds op zoek gegaan naar middelen om mezelf te kunnen verbeteren. Zo volgde ik een tijdje sprint- en krachttraining bij een Amerikaanse 'personal trainer'.

In de loop der jaren liep ik echter ook enkele zware blessures op waardoor ik zeer geïnteresseerd raakte ik de anatomie van het menselijke lichaam. Het was dan ook een doelbewuste keuze om te starten met de opleiding lichamelijke opvoeding en bewegingswetenschappen. Ik wil hierbij vooral het tweede gedeelte van de naam benadrukken: bewegingswetenschappen. Naast de anatomie worden ook de biomechanische en fysiologische mechanismen van het menselijk lichaam bestudeert.

Momenteel combineer ik het derde bachelor met mijn master-jaar. Als alles goed blijft gaan, studeer ik volgend academiejaar af. Het is mijn droom om gemotiveerde sporters die de top willen halen op een wetenschappelijke basis te gaan begeleiden."

Als je speelt, is alles perfect

"Of ik tevreden ben over mijn periode in eerste klasse? Voor een profvoetballer is het van essentieel belang dat hij kan spelen. Ook al heb ik een zeer mooie tijd beleefd bij Club Brugge, een profvoetballer die niet speelt, kan zich nooit 100% gelukkig voelen.

Ik wil het niet allemaal te negatief schetsen, want het heeft natuurlijk ook zijn mooie kanten, maar een profvoetballer leeft eigenlijk een relatief eenzaam bestaan. Vele voetballers zullen het beamen, zolang je speelt is alles perfect. Toen ik mijn studies hervatte aan de Universiteit ging er een nieuwe wereld open. Ik kwam met veel meer mensen in contact en verruimde mijn kennis. Het is dan ook de beste beslissing die ik ooit heb genomen.

Als je het voetbal combineert, moet je realistisch zijn: je kan niet even goed doen op beide terreinen. Ik laat nog altijd veel dingen vallen voor het voetbal, maar ik focus mij toch vooral op het behalen van mijn diploma. Dit heeft natuurlijk een invloed op mijn sportieve prestaties. Ik heb dan ook heel veel bewondering voor de voetballers die er wel in slagen om op beide vlakken optimaal te presteren."

Leven na het voetbal

"Ik heb de kans gehad om met heel wat goeie voetballers te mogen trainen en spelen. Ik heb training gekregen van echte toptrainers. Natuurlijk vind ik het spijtig dat ik niet meer in eerste klasse voetbal, maar het heeft geen zin om terug te kijken en te denken volgens het 'als-dan' patroon. Ik weet van mezelf dat ik er alles aan heb gedaan, dus ik kan mezelf niets verwijten. Ik ben gewoon tevreden met waar ik nu sta. Er is nog een leven na een voetbalcarrière. Het feit dat ik straks mijn diploma in ontvangst mag nemen, geeft mij een even grote voldoening.

Mijn mooiste moment als voetballer is de 0-2 overwinning met Club Brugge op het veld van Anderlecht in de Supercup van 2004. Op aangeven van Rune Lange maakte ik de 1-0. Mijn dieptepunten zijn ongetwijfeld de twee enkeloperaties die mijn carrière sterk hebben beïnvloed.

Stijnen en Verheyen

Ik speel nog in derde klasse en volg het voetbal in eerste klasse dus nog wel. Ondanks dat ik goed kon opschieten met mijn ploegmakkers, is Stijn Stijnen de enige die ik af en toe nog eens hoor. Stijn is een echte winnaar. Een rechtuit iemand waarmee ik het best kon opschieten bij Club Brugge. Ook Gert Verheyen heeft een diepe indruk nagelaten op mij. Ik heb enorm veel van hem geleerd, als mens en als voetballer. Zo kan ik nog een tijdje doorgaan, maar het is ergens normaal dat je mekaar uit het oog verliest."