Fiësta in Brugge

Kan Club Brugge Valencia uit de Europa League kegelen? Zou het echt? Na gisteren is het mogelijk. Blauw-zwart vertrekt volgende week met een 1-0-voorsprong naar Spanje. De beloning voor negentig minuten knokken, vechten en dra­ven tegen een beresterke tegenstan­der. Pol Jonckheere en de zijnen be­ginnen ongetwijfeld te dromen, maar mogen nu al trots zijn op hun mooie Europese campagne.

Club Brugge-Valencia heette een topaffiche te zijn en de verwachtin­gen werden ingelost. De opening was voor Club, dat meteen uitpakte met een hard schot van Kouemaha en een kopbal van Akpala op de daarbijhorende corner. Maar dat was klein bier in vergelijking met de tegenstoot van Valencia. Stijn Stijnen moest vol aan de bak. Eerst was er een knapvluchtschot van Villa vanop 20 meter waaraan de Brugse doelman zijn vuisten schroeide, daarna mocht Baraja de doelman vanop korte afstand fusil­leren, maar Stijnen deed het onmo­gelijke en keerde de bal spectacu­lair. Een mirakelsave.

11 tegen 10

Geen twee zonder drie, en dus moest Stijnen nóg een keer redding brengen. Deze keer ging hij gepast in de voeten van Mata. Drie uitste­kende reddingen in evenveel minu­ten. Klasse van Stijnen, die zijn ploeg in de match hield, maar de machtsontplooiing van Valencia maakte nog meer indruk. Club Brugge kraakte en hapte naar adem. Zó im­ponerend was het eerste kwartier van de Spaanse nummer drie. Via Odjidja, Blondel en Perisic keer­de de rust terug in de Brugse rangen. De drie middenvelders bewaarden hun kalmte en zorgden met simpe­le acties - een eenvoudige pass, op het juiste moment vrijlopen, even uitzakken - dat de bal net iets langer in de eigen rangen bleef. Valencia moest de druk noodgedwongen lossen.

Met veel loopwerk en ge­groepeerd verdedigen slaagde de thuisploeg erin om de meeste drei­ging uit het Spaanse spel te halen. Veel overschot had Club niet, maar een paar venijnige Brugse tegenprikken deden de bezoekers schrik­ken. Een lobbal-schot van Perisic ging nietzo veel over. Op het half uur was er zelfs een reuzekans voor Kouemaha, maar hij stiftte de bal op de lat. De ontgoocheling droop van de tribunes, maar de fase was psychologisch belangrijk: Club tankte vertrouwen. De verdediging gaf in het vervolg van de eerste helft niks meer weg en de ploeg kwam gretig uit de kleedkamer.

Een dwaas moment van David Silva, die hard doorging op Hoefkens na een verloren corner, hielp Club nog een extra handje. De Spaanse inter­national kreeg zijn tweede gele kaart en Valencia moest verder met tien. Club profiteerde optimaal. Bij de eerste serieuze tegenaanval scoorde Dorge Kouemaha. Met een gelukje weliswaar. Moya miskeek zich op zijn gekraakte schot en liet de bal kinderlijk in doel dwarrelen (1-0).

Club Brugge leek klaar om de match helemaal naar zich toe te treken, maar dat bleek een misrekening. Het middenveld van Valencia bleef over­eind én bleef dominant. Voorin toonde Villa zijn absolute wereld­klasse. De spits was een geseling voor Donk en co. Stijnen moest op­nieuw alles uit de kast halen: hij red­de nog twee uitstekende ballen en kreeg ook de hulp van de paal. On­danks de man meer-situatie snakte Brugge naar het einde. Het laatste fluitsignaal van ref Chapron kwam rechtstreeks uit de hemel: de tribu­nes ontploften en Brugge trok fees­tend de nacht in.