Ivan Perisic: 'Brugge is het paradijs'

Samen met die andere aanwinst, Carl Hoefkens, meldde de aanvallende middenvelder zich voor de ochtendsessie. 's Avonds zat Perisic al in de tribune de wedstrijd tegen Lech Poznan te bekijken. Als zoon van een directeur van een legkippenbedrijf annex amateur-basketbalspeler uit de buurt van Split was het niet evident om Hajduk Split te laten voor wat het was.

'Ik ben heel blij met Club Brugge', aldus Perisic. 'Van alle ploegen die me een voorstel deden, was Club Brugge veruit het interessantst. Na alweer een moeilijke periode bij Sochaux is dit het paradijs. Aan het einde van het vorige seizoen kwamen ze ook al eens aankloppen. Toen was er veel onduidelijkheid en werd het op de lange baan geschoven. Nu vielen we als het ware opnieuw in mekaars armen. Club Brugge had een type zoals ik nodig en ik trainde nog altijd zonder toekomstperspectief bij Sochaux.'

Club was je eerste keuze, maar Hertha Berlijn en Borussia Dortmund zijn toch ook geen kleine clubs?

'Dat bleef maar duren. Ik vraag me af of die clubs me wel echt wilden. Ik heb er overigens lang genoeg op gewacht. Pas toen we in de gaten kregen dat ze me niet echt wilden, ben ik me op andere ploegen gaan concentreren. Net niet te laat.'

Hoe staat het met je conditie?

'Geen enkel probleem. Ik heb anderhalve maand met Sochaux meegetraind. Heel de voorbereiding meegemaakt. Matchritme is in principe ook geen probleem, want ik speelde ook drie oefenwedstrijden. Ik ben volledig inzetbaar op 13 september als Club Brugge tegen Racing Genk speelt.'

Weet je al op welke plaats de trainer je zal uitspelen?

'Ik heb al even met hem gepraat. Hij ziet me als een nummer tien achter de spitsen. Dat is perfect, want daar presteer ik ook het best. Vanuit die positie maakte ik vorig seizoen ook die doelpunten voor Roeselare. Maar ik kan op elke positie in het middenveld uit de voeten. Zelfs als verdedigende middenvelder. Ik speel waar de trainer me zet. Ik zou dolgraag in de voetsporen treden van mijn Kroatische voorgangers bij Club. Stanic, Spehar en de meeste anderen hebben hier allemaal hun carrière gelanceerd. Ik ben 20 jaar. Voor mij kan dat precies hetzelfde worden.'

Sta je nog altijd in het vizier van de Kroatische bondscoach Bilic?

'Nu zeker. Vorig jaar speelde ik bij Roeselare en toen is hij al eens komen kijken. Ik speel nu bij Club Brugge, een topclub in België. Als ik in de ploeg sta en ik doe het goed, kan het niet lang duren alvorens Bilic nog eens komt of belt. Ik ben als talent op jonge leeftijd weggegaan uit mijn land. De mensen volgen mij nog.'

Opvallend is dat je bijna perfect tweevoetig bent. Hoe komt dat?

'Ik heb veel op mijn traptechniek getraind met een vriend van mijn vader. Die was dan wel basketbalspeler maar liet mij toch al van in het begin heel bewust met mijn voetbalcarrière omspringen. Dat waren lange sessies na de reguliere training, vanaf het moment dat ik me op mijn elfde aansloot bij Hajduk Split.'

Je werd ooit op Anderlecht getest. Je speelt nu voor de grote rivaal, hoe voelt dat?

'Pas op, ik werd niet afgekeurd door Anderlecht. Ik speelde op een jeugdtornooi met Anderlecht. Ik scoorde negen keer en daarna stonden de clubs in de rij. Ik koos voor Sochaux, maar dat bleek een misrekening. In april sprak ik nog eens met Anderlecht. Zonder resultaat.'

Klopt het dat je bij Sochaux op training al eens wat klappen uitdeelde?

'Dat is enkele keren gebeurd, ja. Ik was bij Sochaux van de jongeren de enige die een profcontract had. Dat zorgde voor jaloezie en ik werd op training wel eens opzettelijk hard aangetrapt. Dan reageerde ik, ook uit frustratie omdat ik geen kans kreeg in de eerste ploeg. Mijn moeder en mijn zus waren mee uit Split naar Sochaux verhuisd en ik bleef op mijn honger. Ik heb dan wel eens gereageerd. Nu controleer ik me veel beter. Ze hoeven bij Club niet bang te zijn. (lacht) '