Wanneer staat de kampioen op?

Anderlecht stormde vol overtuiging op het nieuwe jaar af, maar ging vrijdag meteen onderuit. Voor de tweede keer op rij, want dinsdag was paars-wit al in Mechelen voor de beker uitgeschoven. Merkwaardig hoe rustig, bijna gelaten zelfs, het Astridpark reageerde op die dubbele opdoffer. In het recente verleden zou een steekvlam door het stadion hebben geraasd en minstens een van de poten van de trainersstoel in de as hebben gelegd.

De lange lijdensweg van Frank Vercauteren heeft ook aan bestuurszijde zijn sporen nagelaten en niemand wenst een superbeschaafd man als Ariël Jacobs hetzelfde lot toe. Daar lijkt momenteel ook weinig reden toe. Sporting blijft leider en de ex-assistent-bondscoach heeft geen ongelijk als hij stelt dat als de twee jongste duels opnieuw gespeeld worden, zijn team altijd aan het langste eind trekt.

De Brusselaars rekenen er bovendien op dat hun terugronde ook deze keer veel sterker zal zijn dan de eerste seizoenshelft. Met Tom De Sutter beschikken ze trouwens over een alternatief voor de altijd hinkende Nicolas Frutos. Sporting lijkt gewapend om een gooi te doen naar een dertigste landstitel, maar dan wel als outsider.

STANDARD TOPKANDIDAAT

Standard blijft onze eerste kandidaat om zichzelf op te volgen. Al willen we tot 31 januari wachten vooraleer dat in steen te beitelen. Niemand weet immers wat Luciano D'Onofrio nog van plan is op het transferfront. Voorlopig is de balans niet negatief. Het verlies van Dante valt op te vangen en de kern lijkt vooral in de breedte versterkt.

De Rouches kwamen bij het begin van het tweede luik echter weinig flitsend uit de startblokken. De winst tegen FC Dender was niet overtuigend en de twee tegendoelpunten van de Oost-Vlamingen moeten Laszlo Bölöni zorgen baren.

Benieuwd ook welke impact de stemming voor de Gouden Schoen zal hebben in het Luikse huishouden. Geen mens die er aan twijfelt dat de trofee voor de tweede keer op rij naar de Vurige Stede gaat. De Rouches hebben echter vier kandidaat-winnaars en dan rekenen we Marouane Fellaini, wellicht de winnaar van de eerste stemronde, niet mee.

Het gaat woensdag tussen Steven Defour, Dieumerci Mbokani, Axel Witsel en Milan Jovanovic. Naar ons gevoel in de omgekeerde volgorde. Het is al van 1986 en Jan Ceulemans geleden dat een speler twee Gouden Schoenen op rij verzamelde. Defour was in de eerste helft van het voorbije jaar trouwens op de sukkel en moest nadien voor zijn plaats vechten. Pas de jongste weken is hij weer de patron van Sclessin.

Axel Witsel en Dieumerci Mbokani zijn nog jong, ook al ziet Witsel zich al op het hoogste podium staan. Zoals zijn entourage hem op dit moment bij Manchester United zag lopen. De Mancunians sloegen de voorbije weken inderdaad wat jonge middenvelders in, maar achtten Luik zelfs geen tussenstop waard op weg naar Servië. Nu we eindelijk nog eens een goede generatie voetballers hebben, mogen we hen vooral niet over het paard tillen. Al te vaak worden vergelijkingen gemaakt door mensen die Manchester United nooit zien spelen.

Niemand verdient deze Gouden Schoen meer dan Milan Jovanovic. De Serviër is een gelouterde voetballer die, meer dan wie ook van zijn ploegmaats, Standard in moeilijke omstandigheden bij herhaling over de streep heeft getrokken. Maandenlang nam hij zijn team zelfs op één been op sleeptouw.

Bölöni kan alleen hopen dat Jovanovic het haalt. Geen enkele ploegmaat zal hem de overwinning misgunnen en het kan voor de emotionele Serviër alleen een aansporing zijn om zijn verblijf aan de oevers van de Maas te verlengen.

CLUB MOET BEVESTIGEN

Uit Brugge moet Jovanovic weinig concurrentie vrezen. Alleen Wesley Sonck en Stijn Stijnen komen -samen met Jan Polak- in aanmerking voor een ereplaats, maar de nationale doelman verloor veel sympathie en stemmen met zijn kamikazetrappen.

Club is echter al blij dat het zonder zesde nederlaag op rij naar het voetbalgala kan trekken en maakte dit weekeinde zelfs de beste indruk van alle teams uit de spits van de klassering. Met de aanwinsten Odjidja en vooral Kruska beschikt blauw-zwart over meer balvastheid en voetballend vermogen op het middenveld. De partij tegen KV Mechelen, dat al snel tot tien man was herleid, moet echter bevestiging krijgen.

Volgend weekeinde staat in het Regenboogstadion een zwaardere test geprogrammeerd. Een nederlaag bij Zulte Waregem volstaat om de speculaties over Jacky Mathijssen nieuw leven in te blazen.

Toch is het een andere Limburger die moet vrezen als eerste trainer van de topclubs aan de kant te worden geschoven. Racing Genk begon de terugronde van de competitie op dramatische wijze. Het spectaculair versterkte Germinal Beerschot zou wel eens de revelatie van het nieuwe jaar kunnen worden, maar een 4-1-nederlaag moet bij Jos Vaessen even zwaar aankomen als de Israëlische bombardementen bij de inwoners van Gaza.

Tom De Mul en Stein Huysegems zijn nog op komst en Vaessen kondigde al aan dat hun komst niet gebeurt met de ambitie om vierde te worden. Ronny Van Geneugden kan daar maar best uit begrijpen dat het geduld van de echte baas van Racing Genk stilaan op is.

François Colin geeft wekelijks zijn eigenzinnige kijk op de voetbalactualiteit.