Net als vorig jaar haalde Jerome Efong Nzolo het bij de scheidsrechters. Meer nog dan de vorige keer reageerde hij erg emotioneel.
'Na het zware moment dat ik zaterdag bij de match in Brugge beleefde, ga ik niet te veel zeggen', zo was hij achteraf tot tranen toe bewogen. 'Ik draag deze trofee op aan mijn overleden zuster, en aan François Sterchele. Dat God goed zorg voor hen draagt.'
'Nauurlijk ben ik verrast', aldus nog Nzolo. 'Paul Allaerts heeft een sterk seizoen achter de rug. En Frank De Bleeckere heeft internationaal een fantastisch seizoen achter de rug. Als je die mensen kan voorafgaan, mag je niet mopperen.'
'Mijn gedachten zijn heel sterk bij de gebeurtenissen in Brugge', zei de arbiter nog. 'Al bij het moment dat ik zaterdag in die stad aankwam, voelde ik een diep respect. Dat was tijdens en na de wedstrijd niet anders. De stilte was soms oorverdovend. Men zegt soms dat het respect voor elkaar stilaan verdwijnt in onze maatschappij, maar nu heb ik toch het tegenovergestelde ervaren.'
'Dat was mijn moeilijkste match ooit. Normaal glimlach ik altijd, maar zaterdag kon dat niet. En als je mijn lach afneemt, is het alsof ik in de gevangenis zit. Zo zal ik François trouwens altijd herinneren: als de man met de onafscheidelijke lach. Dat hebben we dus duidelijk gemeen.'
Nzolo dacht dus ook terug aan zijn overleden zuster Edwige. 'Ze is in '96 gestorven toen ze pas achttien was, heel pijnlijk allemaal. Op avonden als dit komt dat altijd boven.'
De scheidsrechter werkt in Vorst met probleemjongeren. Daar zal hij zeker het ongeluk van Sterchele aankaarten. 'Ik zal hen vertellen dat het leven aan een zijden draadje hangt. Daaruit moeten we lessen trekken en bepaalde problemen relativeren.'
