Sterchele, Djokic en Yulu-Matondo

Toen we de andere Brugse spits, Dusan Djokic, bezig zagen gingen onze gedachten naar Yulu-Matondo die weer aan een seizoen bankzitten in Brugge leek te beginnen. Is deze jonge Belg, vorig seizoen gemiddeld de beste Belgische schutter met één goal elke 125 minuten, de 27-jarige Serviër niet waard? Bovendien heeft Yulu-Matondo het voordeel dat hij zes jaar jonger is.

Yulu-Matondo trekt naar Roda JC en is zo inmiddels weer een Belg die ons land verlaat. Club Brugge zal wel een buitenlandse vervanger inhalen. Zo voeren we het recordaantal van 211 buitenlanders alweer een beetje op.

Hoe komt het toch dat onze clubs maar geen werk van de eigen jeugd willen maken? Yulu-Matondo is op het veld nog te veel een ongeleid projectiel. Maar daar kan je aan werken. Waarom gaat Roda JC dat wel doen en Club Brugge niet?

Misschien is bondscoach René Vandereycken wel blij als er weer een Belgische jongere naar Nederland trekt. Daar krijgen beloftevolle spelers wel snel en met veel gevoel voor geduld speelkansen. Germinal Beerschot is fier dat spelers als Dembele (20), Vermaelen (21), Vertonghen (20) en De Mul (21) bij de Rode Duivels spelen. Toch is overduidelijk dat wanneer die spelers in die cruciale jeugdjaren in België waren gebleven ze nooit hadden gestaan waar ze nu staan. Bij sommige clubs wordt er goed gewerkt met de jeugd maar de Belgische clubleiders hebben geen geduld met die zorgvuldig geknede jongeren. Dat geldt niet alleen voor Club Brugge en Germinal Beerschot maar op veel andere plaatsen.

Het is zowaar Standard, ooit het doorgangshuis voor afgeleefde vedetten en geldhongerige pseudo-toppers, dat de indruk geeft een andere weg in te slaan. Hoewel de vorig jaar verbluffende Fellaini, Defour en Witsel voor het moeilijke jaar van de bevestiging staan, krijgen ze het volle vertrouwen van de club. Op termijn leveren ze de club veel geld op. Veel meer dan Yulu-Matondo nu.