Vijf jaar Club voor Sterchele

Zo beslissend Sterchele de voorbije editie van de Jupiler Liga was (21 goals), zo besluiteloos toonde de killer van Het Kiel zich aan de onderhandelingstafel. Eerst stuurde hij Anderlecht wandelen, nog later resulteerden twee nachtjes twijfelen in een keihard njet tegenover het Nederlandse Heerenveen.

Derde keer, goede keer: een rijk gevulde beurs en een appartement in Knokke volstonden om de grappenmaker annex playboy uit Loncin over de Brugse streep te trekken. Omgeven door een aureool van geheimzinnigheid maakte Club gisteren rond de klok van drie uur de meest spraakmakende transfer van de zomer bekend. Alsof Ronaldinho in hoogsteigen persoon zondag zijn opwachting maakt in het Jan Breydelstadion. Lees zelf mee: 'Club Brugge KV laat de vertegenwoordigers van de media weten dat het vóór zondagavond totaal zinloos is met de speler, zijn zaakwaarnemer of met iemand van de club contact te zoeken nopens deze transactie', deed blauw-zwart heel gewichtig op zijn website.

Poenerige stijl

Vanzelfsprekend verdient sportmanager Luc Devroe een pluim voor zijn doortastende tred. Veel kans dat Sterchele een productieve aanwinst wordt voor het nieuw te kneden Club van oude bekende Jacky Mathijssen. Maar als hij echt de voetsporen wil drukken van zijn grote voorbeeld Luca Toni, zal hij nog wat boterhammen moeten eten. Hoe veelvuldig scorend ook, internationaal liggen ze niet wakker van dit Belgisch talent. Een paar dagen na het afspringen van de deal liet Heerenveen fijntjes weten dat Sterkélé nooit een absolute prioriteit was, en al helemaal geen alternatief voor wonderboy Alves. Het debuut van de kersverse Rode Duivel in Portugal was ook al niet opbeurend. Niet dat we hem op deze ene wedstrijd moeten afbranden. Dat zeker niet. Maar een kanttekening bij de groteske gebeurtenissen van de voorbije weken is het zeker wel.

Club onderhandelde begin deze week in het poepchique Conrad Hotel aan de Avenue Louise in Brussel. Als een zonnekoning werden Sterchele en zijn raadsman Selak in een Rolls Royce met de nummerplaat KISS M voorgereden. Eventjes geleend van een vriend uit Londen, zo bleek achteraf. Maar toch. In een niet zo ver verleden kwam een toekomstige speler van Club gewoon bij Antoine Vanhove thuis op bezoek. De poenerige stijl van onderhandelen stond wel heel haaks op de volkse cultuur van het Olympia-huishouden. Best mogelijk dat het allemaal niet op initiatief van Brugge is gebeurd. Maar dit soort plaatjes doen het imago van ons voetbal geen deugd. Te veel raken soaps van deze allure ingebed in een sfeer van liegen en bedriegen, van te veel smeer aan kandeleers die gretig gelikt worden.

Standard

Al heel vroeg deed het gerucht de ronde dat Sterchele een voorakkoord had met Standard. De Rouches zouden het dossier laten sudderen om de transferprijs te drukken. Wat zich op vrijdag 15 juni in het Vanden Stockstadion afspeelde, blijft alleszins bizar. Sterchele die er bijna mondeling uit is voor vier seizoenen Anderlecht, manager Van Holsbeeck die voor de fotolens handjes schudt met de 25-jarige goalgetter... Eerder op de middag had Germinal Beerschot-voorzitter Jos Verhaegen al gemeld dat beide clubs het eens waren. En toch gingen omstreeks 22 uur in het Astridpark de lichten uit, zonder handtekening. In de wandelgangen werd gefluisterd dat de deal was afgesprongen op een commissieloon van de zaakwaarnemer, en dat de speler een vorstelijk loon van 900.000 euro liet liggen. Officieel kregen we dat niet bevestigd Maar als het klopt, kan het bijna niet anders of de speler had iets achter de hand. Misschien had het allemaal te maken met die ene fax die - ook toevallig - diezelfde namiddag op het secretariaat van Het Kiel binnenrolde, met de vraag of Standard mee in de onderhandelingsdans mocht springen.

Manager Van Holsbeeck zou achteraf verklaren dat er te veel makelaars betrokken waren bij de misgelopen overgang. Didier Frenay, een vaste klant op Germinal Beerschot, was er één van. Jacques Liechtenstein, de schoonzoon van Philippe Collin, de sterke man die samen met Roger Vanden Stock de lakens uitdeelt in het Astridpark, profileerde zich tot half juni nochtans als enige echte vertegenwoordiger van Sterchele. Na het afspringen van de transfer naar Brussel trok hij zich meteen terug. Jurica Selak kreeg van dan af de touwtjes weer in handen. Selak is sinds jaar en dag een vertrouweling van Sterchele, hij voetbalde ooit zelf nog voor Kelmis, de provincialer waar François nog anoniem liep te wezen. De ex-Joegoslaaf regelde nadien ook diens transfers naar Oud Heverlee Leuven, Charleroi en Germinal Beerschot. Selak verklaarde op een bepaald moment dat zijn vertrouweling naar zijn gevoel liever naar de Rouches ging. Dat had allicht veel vandoen met de wortel die ze de spits aan de boorden van de Maas voorhielden. Bijvoorbeeld de belofte dat Standard slechts een tussendoortje zou zijn op weg naar een grotere club in de Serie A. Ongetwijfeld klonken ze de voetballer met de Italiaanse roots zoetgevooisd in de oren.

Dat allemaal zorgde er dus voor dat Club naar de grote middelen moest grijpen, maar nu als grote winnaar uit dit debat komt. Net als Sterchele trouwens, die zwaar gaat verdienen in Brugge. De ironie van het verhaal wil dat ene Raymond Mommens, de echte ontdekker van Sterchele, met ingang van dit seizoen voor Anderlecht werkt.