"Hier ben ik voorlopig nog braaf"

F irst things first : Sterchele spreek je uit als Sterkelee, niet als Stersjel. ,,Ik heb het al duizend keer gezegd: het is Sterkelee . Als het Stersjel was, zou het Sterchelle geschreven worden. Ik heb mijn naam niet veranderd, het is altijd zo geweest.''

Zo enerverend als hij soms op het terrein is (vraag het aan de jonge Lierse- goalie Jochem Tanghe vorig seizoen die allerlei verwensingen naar zijn hoofd kreeg) , zo relaxed en vlot is Sterchele ernaast. Terwijl ploegmaat Daniel Cruz er met zijn cabriolet vandoor gaat - de twee houden een wagenruil voor één dag! - graaft de Luikenaar naar zijn vroegste herinneringen.

Wanneer dacht je eraan om profvoetballer te worden?

,,Al van jongs af aan. Terwijl mijn klasgenootjes advocaat of dokter wilden worden, zei ik tegen onze leraar altijd dat ik later wou voetballen. Voetbal was het enige dat door mijn hoofd spookte. Ik heb het geluk dat ik geslaagd ben.''

Als je die ambitie hebt, lijkt het me vreemd om op je achttiende de toenmalige tweedeklasser Tilleur Luik te verlaten voor Kelmis, een provincialer.

,,Mijn beloftencoach ging naar Kelmis en wou me meenemen. In Luik zat ik bij de beloften zonder speelgaranties, bij Kelmis stond ik in de eerste ploeg. Het was belangrijk om mezelf te tonen aan de buitenwereld. Of dat nu in vierde klasse of provinciale was: ik wou in de eerste ploeg staan. Dan komt het erop aan in jezelf te geloven.''

,,Oud-Heverlee Leuven was een volgende stap. Belangrijk voor me was dat OHL zoals een professionele club gerund wordt. Dat is het grote verschil tussen Vlaamse en Waalse clubs in derde klasse.''

Nachtuil

Je was toen al fulltime voetballer maar toch leefde je niet bepaald als een prof.

,,Het gebeurde dat ik pas om vier uur 's ochtends in mijn bed lag, ja. In de weekends ging ik uit, in de week gebeurde het wel eens dat ik met vrienden 's nachts op de Playstation speelde. (lacht) Mijn moeder deed daar soms luidkeels haar beklag over, maar het was mijn keuze om zo te leven. We trainden ook pas om zes uur 's avonds. Ik kon tot na de middag in mijn bed liggen. Maar tijdens de wedstrijden stond ik er. En dat is voorbij. Het verstand komt met de leeftijd, hé.''

Ging jij ook niet op de meest onmogelijke momenten hamburgers eten?

,,Niet echt. Het klopt dat ik niet op mijn voeding lette, maar ik at normaal. Nu hou ik er wel rekening mee maar ik geloof niet te veel in strikte voeding. Als sportman vliegen de kilo's er toch af. Ik dronk voor de match bij Leuven altijd een flesje cola. Mijn trainer drukte me op het hart dat het niet gezond was maar ik voelde me er telkens goed bij. Dat zit natuurlijk tussen de oren maar als je goed speelt, kan je er weinig op zeggen. Ik respecteer het wel als mijn huidige trainer (Marc Brys, red.) wil dat we erop letten.''

Çoiken was in de kleedkamer zo zot als een achterdeur, zei een van je ploegmaats me. Je was de clown van Leuven.

,,Tuurlijk, het leven kan al vervelend genoeg zijn. Ik hou ervan het leven benaderen met een glimlach. Zoals de Zuid-Amerikanen hier bij Germinal Beerschot. Daarom heb ik nooit problemen om me ergens aan te passen. Ik zit nog maar twee maanden bij Beerschot maar het lijkt alsof ik hier al twee jaar zit.''

,,Ik verstop hier wel eens een handdoek als iemand aan het douchen is maar daar blijft het bij. Bij OHL spoot ik soms reflex spray in iemands onderbroek. Dan wordt er gejankt, hoor. Hier ben ik voorlopig nog braaf. (lacht) Misschien dat dat hier ook nog volgt. Nu, we wisten bij OHL wel wanneer we moesten werken maar er was altijd ambiance. Bij trainingen of wedstrijden schalde de technomuziek loeihard door de kleedkamers.''

En toen er bij OHL een stripteaseuse gehuurd werd voor je verjaardag, ging je volledig uit je dak en nam je zelfs deel aan de act.

,,Het zal wel zijn. Het was mijn verjaardag, ik was verplicht. Je moet haar toch tonen hoe het moet. Maar ik heb alleen mijn bovenlichaam ontbloot, hé. Ik heb een vriendin. Zij verdient mijn respect.''

Een knappe vriendin naar verluidt.

(lachje) ,,Ik weet het niet. Ze werkt wel eens als fotomodel en doet maquillage. En ze is toevallig ook van Italiaanse origine. Ik heb overigens ook al een fotoshoot gedaan voor Bikkembergs. Een mooie ervaring was dat.''

Straks worden jullie nog de Beckhams van Luik.

,,Neen jong. Ik ben niet blond, hé.''

Nu je een echte prof bent: welke opofferingen vind je het zwaarst?

,,Omdat ik nu alleen woon in Antwerpen, vind ik het lastig dat ik mijn familie slechts één à twee keer per week zie: mijn ma, mijn zus die fotomodel is en mijn broertje Thibault die bij Tilleur Luik speelt. Een goeie? Hij is een ander type: een stevige verdedigende middenvelder. Hij is pas zestien, dus we zien wel.''

,,Ook mijn vrienden zie ik weinig. Elk beroep heeft zijn voor- en nadelen. Ik accepteer dat. In Luik blijven was geen optie. Om zes uur opstaan om twee uur in de auto te zitten is me te vermoeiend.''

Als je ziet welke spelers Charleroi nog verkocht, was het misschien de ideale moment om te vertrekken.

,,Het is alleszins zo dat Charleroi er niet om rouwde om me te kunnen verkopen. Supporters begrijpen dat niet, maar ik snap dat er spelers moeten verkocht worden om de schulden te kunnen betalen.''

,,Germinal Beerschot sprak me als club aan wegens haar ambities. Het heeft de beker twee jaar geleden gewonnen en werd vorig seizoen zesde. De club is goed en beter gestructureerd, strikter en gedisciplineerder dan in Wallonië. Hier ligt een uitdaging voor me.''

Wat vond je van de uitlatingen van Charleroi-manager Mogi Bayat deze week?

,,Ik heb het niet echt gevolgd. Maar Mogi is een businessman. Hij is heel clever en weet hoe hij zijn club moet runnen. Hij speelt ook met de media. Het lijkt alsof hij overal brandjes sticht, in de bond en dergelijke, maar ik heb er nooit last mee gehad.''

Italiaanse roots
De laatste vijf jaar maakte je 70 goals in 122 matchen. Voor doel ben je een ware killer.
,,Ja, ik heb nooit stress of druk. Dat is mijn kracht. Ik blijf kalm en neem de dingen nooit au sérieux. Ik laat mijn slaap niet voor een match tegen Anderlecht. Tegen Brussels of tegen Anderlecht spelen maakt voor mij geen verschil. Je hebt geen druk nodig om voetbal te kunnen spelen. Hoewel ik geconcentreerd ben, sta ik vlak voor de match soms nog grapjes te maken.''

Nochtans stroomt er temperamentvol Italiaans bloed door jouw aderen.

,,Mijn moeder is van Hasselt, mijn vader heeft de dubbele Belgisch-Italiaanse nationaliteit. Mijn grootvader, in Italië geboren, kwam naar België om in de mijn te werken. Ik heb hem nooit gekend, hij is gestorven door het zware werk in de mijnen.''

Heb je nog typisch Italiaanse gewoontes?

, ,Ik hou van Italiaanse kleren, ik ga hier in Antwerpen geregeld Italiaans eten, ik heb voor Italië gesupporterd tijdens het WK in Italiaanse cafés. Elke vrijdagavond komen we bij mijn grootouders samen om met de familie pasta te eten. Het is de oma aan moeders kant, maar ik heb dat geïntroduceerd. Ik ben mijn familie in Rimini ook al zeven keer gaan bezoeken.''

Ik weet niet of het typisch Italiaans is maar wat betekenen die zweetbandjes die je tijdens wedstrijden aan je polsen draagt?

,,Ik ben er eentje beginnen dragen bij Kelmis. Het geeft me een goed gevoel. Inmiddels is het een traditie, voor een stuk bijgeloof. Zonder die polsbandjes voel ik me bijna naakt. Maar ik wissel geregeld: je moet toch een beetje show geven, hé.''
Tot slot, zaterdag speel je tegen Club Brugge. Wat is jou opgevallen de jongste weken bij Club?

,,Ik heb toch gezien dat hun verdediging niet zo stabiel is. Daar liggen dus mogelijkheden voor ons. Maar het middenveld en de aanval zijn sterk. Geen goal slikken is ons voornaamste doel. Wie weet als we er zelf eentje maken, winnen we zelfs.''