6 - de wedstrijd

de aankomst aan het stadion met de bussen verliep gans anders dan in Partizan. Nauwelijks politie. De kleine Brugse delegatie liep gewoon tussen de Shaktar fans. De controles vielen zeer goed mee. Het vak werd ingepalmd, en enkele vlaggen werden opgehangen. De Clubfans bleken gewoon gemengd tussen de Shaktarfans te zitten op de benedenring, schuin achter de bezoekers dugout.
Onze spelers verschenen op het veld en warmden op voor de neus van de Clubfans.

Op de immense scoreborden verschenen een voor een de helden van Club Brugge en de tegenstanders. Trainer Koster zou met een verrassende opstelling beginnen. De fans hoopten op een gelijkspel, maar droomden van een krappe winst.

De wedstrijd verliep met de nodige spanning en enomtie. Tijdens de eerste helft ging een wave doorheen het stadion, en dit ontelbare keren. Het thuispubliek zong geen liederen, maar beperkte zich regelmatig tot het scanderen van Shaktar. Club speelde een zeer goede match en versierde enkele open doelkansen. Ook Shaktar ging voluit. De 0-0 als eindresultaat was dan ook verdiend. Het eerste puntenverlies voor Shaktar in hun nieuwe stadion. Tijdens de match was de sfeer in het gemengde vak van Club- en Shaktarsupporters zeer gemoedelijk. Uiteraard konden de weinig aanwezige Clubfans geen liedjes zingen, de 23ste minuut herdenken, ... maar toch schreeuwde ze de ploeg vooruit en zeker in de tweede helft werden ze bij elke hoekschop of fase voor doel, net voor het Clubvak, voluit verbaal gesteund. Na de match kwamen de spelers even de supporters groeten, maar ze verdwenen snel in de catacomben van het prachtige stadion. Het was toen immers ijskoud door de snijdende wind. Relatief snel konden de clubfans het stadion verlaten. De Shaktarfans kregen maar niet genoeg van de sympathieke Clubfans en poseerden heel veel met hen. Ze wensten allen sjaals te ruilen, of zelfs vlaggen. Ze kwamen er voor tot op de bus. Heel blij met het verdiende punt doken de fans de nacht in, etend, drinkend, lachend, genietend. Er bleek zelfs een Liverpool nachtbar te zijn, die door heel wat fans bezocht werd. Ook de hotelbar viel in de smaak tot in de vroege uurtjes. Helaas was het ontwaken op de 'day after' keihard. De meesten hadden kleine oogjes bij het ontbijt en op de luchthaven. Iedereen schrok toen het nieuws doorsijpelde van de indringers in de kamer van voorzitter Pol Jonckheere en zijn echtgenote Greet rond middernacht. Gelukkig was er niets ernstig gebeurd en werden de inbrekers opgepakt. Maar de ganse Clubdelegatie was blij voor de positieve ervaringen gedurende de trip naar Donetsk. Iedereen had echter al de blik naar Lokeren en Toulouse. Heel belangrijke wedstrijden voor Club Brugge. Rond half elf verliet het vliegtuig de landingsbaan in het miserabele Donetsk. Wolken dienden zich aan om de komende dagen sneeuw te brengen en de trieste mijnstreek volop in de winter onder te dompelen. De aankomst in Oostende gebeurde in striemende regenbuien... Bach to Belgium, back to reality...