Ik moet ongeveer 10 jaar geweest zijn toen de voetbal microbe bij me toesloeg.  Club Brugge was onmiddellijk het team dat m'n voorkeur genoot, met Robert Spehar als m'n eerste idool.  Sindsdien volg ik Club op de voet, en sinds twee jaar heb ik een abonnement.  Het is voor mij een erezaak om altijd volledig achter Club te staan, ook als het minder vlot loopt dan we allemaal zouden willen.  Ik hou ervan om actuele gebeurtenissen op een kritische wijze tegen het licht te houden.  Dat doe ik in het algemeen op m'n blog (http://www.majorfacts.be) en hier over Club Brugge en alles daarrond.

Een Clubfan pur sang. Ik heb mijn eerste Club abonnement aangeschaft in 1989 op de toenmalige staanplaatsen VAK A.  Ik ben echter sinds mijn 6 jaar een hevige Clubfan en heb nog vaag de Happelperiode meegemaakt.  Birger Jensen was mijn eerste idool en ik werd dan ook keeper bij het toenmalige en ondertussen terziele gegane SK Sint-Niklaas.  Ik wou dezelfde uitrusting als mijn idool, namelijk een gele keeperstrui, zwarte broek en gele kousen.   De liefde voor blauwzwart zit tot op heden héél diep in mijn hart en ziel geworteld.  Ik heb een hekel aan salonvoetballers.  Ik zweer bij de aloude Clubmentaliteit van bloed, zweet en tranen.   Mijn all time favorieten zijn dan ook de mannen die de mouwen opstroopten : de Caje, Franky Van der Elst, Vital Borkelmans en Luc Beyens.  Mannen die door een muur gingen voor onze Club.  Maar ook de vedetten met de goede mentaliteit genre Mario Stanic en Rune Lange konden me mateloos bekoren.  Ik ben er dan ook van overtuigd dat Club terug naar zijn roots moet en weer meer van dit soort spelers moet contracteren.

“Het moment” is geen column als een andere. Deze keer laten we niet een vaste columnist aan het woord. In deze rubriek gaan we op zoek naar dat éne Club-moment van een bepaalde persoon. We trekken langs bij ex-spelers en -trainers, bestuursleden, supporters, bekende Club-supporters en vragen hun naar wat dat ene moment is. Dit kan een positief moment zijn, maar even goed kan dat een negatief moment zijn. Dit kan een wedstrijdmoment zijn, of iets totaal anders (een bezoek van een speler, een ontmoeting, enzovoort) Club betekent zo veel voor iedereen met een blauw-zwart hart. Maar welk moment is in alles wat voor iemand Club net Club maakt dat ene specifieke moment dat er voor hem bovenuit steekt. Dat zoeken we in deze column voor je uit. Veel leesplezier!

Als Club Brugge je agenda bepaalt en je de overwinngen en de nederlagen letterlijk voelt dan ben je een fan zoals ik er ook ene ben. Als het raadplegen van de site van BA ook voor jou deel uitmaakt van de belangrijkste rituelen van de dag, dan hebben we zelfs heel wat gemeen. Ik zoek Club Brugge in de kleinste hoekjes, in de kleinste uurtjes van de dag. Ik leef in Brugge en laat dagelijks mijn hart en mijn stem spreken voor mijn ploeg omdat Club veel meer Brugge is dan men soms laat uitschijnen. En daar hoort soms een artikeltje bij. Geen belerende prietpraat, geen ongefundamenteerde zwans maar een blauwzwart geluid met een stem als een 'Klokke'

Twee jaar sta ik nu aan de zijlijn van Club Brugge. Niet als coach, niet als teambegeleider, niet als scout en zeker niet als speler. Wegens een te bescheiden rechter, een iets te milde linker en een kopspel dat beter kon, haakte ik als actieve voetballer af na de jeugdreeksen van SV Bredene. Een welgemikte parel tegen Snaaskerke zal wellicht het meest heroïsche wapenfeit geweest zijn van deze Blue Army columnist, maar de passie voor jeugdvoetbal bleef. Wekelijks probeer ik nu voor de Krant van West-Vlaanderen randnieuws te brengen over Club Brugge en meerbepaald uit de jeugd van blauw-zwart. Als hobby, als voetballiefhebber en als Club-supporter.

Ajuin, carnavalist en voetbaldier. Combineer dit met een orginele en scherpe pen en je mag je aan een pak originele blogs verwachten.