Joe to the rescue?

Het fluitconcert tijdens en na de match van gisteren kon ik zeker begrijpen, al vond ik wel dat de vier spelers die de supporters kwamen groeten iets meer verdienden dan enkel gefluit. Hoefkens, Zimling, Donk en Jorgacevic gingen niet meteen naar binnen en deden de moeite ons toch te bedanken, alle respect daarvoor. Zet daar nog Vadis bij en je hebt mijn top-vijf van (potentiële) captains bij het huidige Blauwzwart. Niet toevallig dus dat net zij diegene waren die nog de tribuneronde deden: captains verlaten een schip altijd als laatste. Tenzij het gaat om een kapitein van een cruiseschip die toevallig in een reddingssloep valt wanneer zijn oceaanreus kapseist, blijkbaar.

Soit, keer op keer moet er een zondebok gezocht en gevonden worden blijkbaar. Eerder op het seizoen moesten op die manier onder andere Colin Coosemans en Adrie Koster geviseerd worden, op dit moment blijkbaar ‘Iron Mike’ Almebäck en in iets mindere mate Christophe Daum en ook Bojan Jorgacevic. Al kan ik de motivatie hierachter ergens begrijpen, het is opnieuw iets te kort door de bocht. Ja, Almebäck ging in de fout bij minstens één Brusselse tegengoal vorige week. Akkoord, Daum had misschien beter nog een week gewacht alvorens net in de topper tegen de aartsrivaal de boeg om te slaan van verdedigend naar aanvallend. Desalniettemin, dit zijn allemaal pars pro toto’s, de afgang van gisteren was een collectief mistasten.

In doel zitten we niet meer met een doelman die nu en dan eens een wereldsave uit de handschoenen schudt zoals Good Old Dany en Stijn Stijnen wel eens deden. Onze huidige doelman is te vergelijken met zijn voorganger bij Gent. Ook Fred Herpoel was niet meer dan een degelijke doelman waar je altijd kon op rekenen en die een goeie mentaliteit had, maar die je geen wow-gevoel bezorgde. Dergelijke doelmannen hebben een vertrouwen inboezemende verdediging voor zich nodig om zelf ook voldoende vertrouwen te hebben en te kunnen uitblinken.

Bij die verdediging zit je op dit moment echter met iets te veel onzekerheid. Donk is en blijft een klasbak maar stond gisteren toch wat onder druk zo lijkt, hij flirtte met twee gele kaarten in de tweede helft. Almebäck staat tegen zijn voet en zal wel niet echt veel vertrouwen hebben als hij ziet dat de middenvelders telkens de bal uit zijn voeten komen halen, een blijk van weinig geloof in Mike’s voetballende capaciteiten. Linksachter Stenman werd dan weer meteen in de ploeg gedropt na een lange blessure en dus zonder matchritme, waardoor hij waarschijnlijk nog wat moet wennen aan het samenspel met de ploegmaats.

Daarvoor staan tegenwoordig twee verdedigende/controlerende middenvelders die soms wat te veel steun moeten bieden aan de verdediging. Wetende dat de aanvallende middenvelder voor de diepgang moet zorgen viel er gisteren een gat tussen enerzijds Zimling en Van Acker en anderzijds Victor Vázquez. Bijkomend nadeel was dat door het uitvallen van Vadis alle duelkracht weg was. Zimling is geen kopper, Van Acker heeft nog wat te weinig body en Vázquez heeft waarschijnlijk nooit duels nodig gehad gezien ze bij Barcelona de tegenstand toch leren weg te tikken. Door dit alles hadden we gisteren te weinig controle in onze centrale as, te weinig mogelijkheden om onze opbouw te verzorgen en moest alles dus via de flanken verlopen.

Op zich uiteraard niet erg dat de flanken moeten gebruikt worden. Bovendien is er duidelijk een goede verstandhouding tussen Dirar en Hoefkens op rechts en tussen Stenman en Rafa op links. Probleem echter was dat álles via de flanken moest komen door het vermelde gebrek aan omschakelingsmogelijkheden in de centrale as. Niet alleen Vadis maar evenzeer Jonathan Blondel werd dus gemist, beiden kunnen die rol invullen.

Onze aanval is dan weer iets te onmondig om haar wil te kunnen opleggen. Vleminckx werkt keihard, maar met te weinig resultaat. Akpala is dan weer een supersub dit seizoen en toont een schitterende mentaliteit, maar heeft met amper vijf minuten natuurlijk onvoldoende tijd om zich door te zetten. Carlos Bacca tenslotte gaf blijk van potentieel, maar ook hij moet uiteraard nog wennen aan de ploeg en de ploegmaats.

Samengevat: in iedere linie was er wel iets aan de hand. Het is dan ook collectief dat we op deze nederlaag moeten terugkijken, zonder een individu te gaan viseren. Gelukkig is er beterschap in zicht. Voorin toonde Bacca reeds dat we hoopvol mogen zijn, hij kan iets forceren. Achterin zal het belangrijk zijn dat we een linksvoetige centrale verdediger kunnen opstellen (Figueras), waardoor Almebäck in mijn ogen ook beter zal functioneren als back-up voor ‘RyanAir’. Alleen op het middenveld is er tijdelijk een probleem. Daar is écht nood aan een speler die voor de brug kan zorgen tussen Zimling en Vazquez. Volgens het laatste wat wij weten zou Blondel eind deze maand terug zijn, maar ik heb geen idee hoe diens revalidatie verloopt. Hij zou misschien een sleutelrol kunnen hebben in het Daum-tijdperk. Een maand later zou Vadis dan moeten terug zijn en zijn plaats terug innemen.

Vraag is of Club kan wachten en of Daum een oplossing heeft in afwachting van de terugkeer van Joe en Vadis. Het Clubbestuur gaf in de persoon van Vincent Mannaert al aan dat een vervanger voor Odjidja topprioriteit is, maar tegelijk kan je je afvragen of het aantrekken van een nieuwe middenvelder de oplossing is, want ook die zal even moeten aanpassen veronderstel ik. Gisteren had, als ik de tactiek doorhad toch, Zimling de schakelfiguur tussen Van Acker en Vázquez moeten zijn maar dat kwam er niet echt uit. In afwachting van Blondel en/of een nieuwe speler zou ik Deschilder durven proberen. Puur op adrenaline en enthousiasme zou hij al een meerwaarde kunnen zijn en bovendien ontgoochelde hij mij dit seizoen nog geen enkele keer. Op korte termijn (tot het einde van de maand) kan hij misschien de missing link zijn.

Soit, het is een moeilijke oefening en het is ‘maar’ mijn blik op de match van gisteren, maar tijdens het schrijven van deze column voel ik mezelf al weer wat optimistischer worden. Als Figueras snel zijn draai vindt, als Stenman en Bacca snel ingespeeld raken, als Vleminckx eindelijk zijn Sonckachtige frustraties in positieve vibes omzet, als Blondel snel terugkeert, enzovoort, dan komt de ploeg zeker op de rails en zal de trein snel weer vooruit denderen. Ik herinner mezelf weer aan mijn woorden van voor de seizoensstart: dankzij de play-offs kunnen we dit alles beschouwen als inloopperiode. Tijd genoeg om nieuwe spelers in te passen. Zonder extra blessures en mits goede revalidaties denk ik dat we in de play-offs nog serieus zullen kunnen uitpakken, met in het achterhoofd de wetenschap dat alles boven een derde plaats beter is dan de vooropgestelde doelstelling. Come on!

Cedrinho