De hoek

Ik had het voor dit seizoen echt niet verwacht. Niet dat ik meesurfte op de (te) enthousiaste golven in de pers als zou Club even op één been kampioen spelen, maar zo’n dip zoals we de laatste jaren gekend hebben, neen dat had ik voor dit seizoen uitgesloten. Het heeft lang geduurd. We draaiden zo lang mee als enige ongeslagen ploeg in eerste klasse. En dan nu vier wedstrijden na elkaar verliezen.

Om van de manier waarop nog maar te zwijgen. De drie tegentreffers op Sint-Truiden konden nog worden weggemoffeld onder het mom van ‘de nieuwe ploeg’. Nu is duidelijk dat er heel wat meer aan de hand is. Als je thuis vier keer scoort en op het einde van de avond toch met 0 punten staat, als je in de laatste twee wedstrijden acht keer scoort en ze toch alletwee verliest, met wat ben je dan bezig?

Oorzaken? Blessures, bestuur en trainer. Uiteraard blessures, gisteren waren 3 van onze 4 verdedigers uiteindelijk beloften. Had daar gisteren Hoefkens, Donk, Almebäck en Högli gestaan, dan krijgen we bij 4-2 geen drie doelpunten meer tegen. Denk ik. Waarom noem ik het bestuur? Wel, ze hebben ons deze zomer schitterende spelers gekocht, maar met de in Brugge steeds – en over de verschillende besturen van de laatste jaren heen – aanwezige drang om heiliger te willen zijn dan de paus, zetten ze zichzelf steeds weer in het zak.

Ik heb het inderdaad over Van Gijseghem. Nog één dag schorsing zeker? Whatever. In plaats dat ze die gewoon weer bij de kern steken. Hij moest er verdorie woensdag op Gent voor de beker al weer ingezeten hebben, wetende dat je met zoveel gekwetsten zit. Dan is Anderlecht daar toch veel slimmer in, het is jammer dat ik het moet zeggen. Toen Legaer met z’n BMW een huis binnenreed nadat hij een nachtje was gaan stappen hebben ze hem daar niet voor geschorst. 10 000 euro boete kreeg hij van Anderlecht. Dat voelen ze meer en je verzwakt er uw ploeg niet mee. Club, het bestuur, doet dat al te makkelijk. Vorig seizoen ook al te vaak met Dirar, Vadis en Perisic. Uw ploeg verzwakken om de heilige te willen spelen. Je zet er uw ploeg en vooral uw supporters mee in het zak.

En zo kom ik bij de hoofdoorzaak van de malaise volgens mij. Onze trainer. U weet het van mijn posts van vorig seizoen en het seizoen ervoor: hoe sympathiek Adrie ook is als mens, ik heb er niet het minste vertrouwen in als trainer. Vorig seizoen maakte hij heel vaak domme beslissingen die ons punten hebben gekost. Dit jaar dacht ik eigenlijk dat de goeie spelers die werden aangekocht, Koster eigenlijk overbodig zouden maken. Maar dan vallen er een aantal blessures en komen de gebreken van Koster toch weer naar boven.

En terwijl ik dit aan het schrijven ben krijg ik net bericht dat ze Koster ontslagen hebben of dat hij zelf zou opgestapt zijn. Ik hoef dus al niet meer te schrijven waarom ze hem moeten ontslaan. Hoe jammer het ook is voor de man in kwestie, het is de enige juiste beslissing. Alleen is ze niet juist genoeg, want hij moest op het einde van vorig seizoen al ontslaan zijn. Dat het bestuur toen gezwicht is voor (een deel van) de supporters is een spijtige zaak. Dat er vanaf dag één van dit seizoen geen toptrainer stond om deze nieuwe lichting te coachen zal misschien wel de grootste fout van het seizoen blijken. Ik heb het meermaals gezegd de voorbije zomer: als er een reeks zou worden neergezet van een nederlaag of drie op rij, dan vliegt Koster toch en dan zit je daar, midden op het seizoen, zonder trainer en met alle goeie trainers die reeds actief zijn bij een andere ploeg.

Koster was te braaf. Zowel op het veld en in de pers – ik zou eens willen weten hoe pakweg Preud’homme op het veld en voor de camera zou gereageerd hebben in de match op Gent met die scheidsrechterlijke beslissingen – als tegen zijn eigen bestuur en spelers. Als trainer ben jij en jij alleen de baas. Koster moest gisteren en woensdag op Gent Van Gijseghem en Marcos opgesteld hebben, zo simpel is het. Zelf al heeft het bestuur gezegd er niet meer op te rekenen, in omstandigheden zoals gisteren moet je daar als trainer durven tegen ingaan.

Daarnaast is het is nu al enkele wedstrijden na elkaar dat er blijvend structurele fouten worden gemaakt op het veld en Koster is er nooit in geslaagd daar een antwoord op te vinden, dus is het een logische beslissing. Het zal ook de grootste uitdaging zijn voor de nieuwe trainer, om achterin een blok neer te zetten. Dan zullen we nog eens iets zien van onze Club. Ik geef eerlijk toe dat ik ook niet stond te springen toen bijvoorbeeld de naam Dury hier viel eind vorig seizoen. Maar ik ben er wel van overtuigd dat we met Dury geen vier of vijf doelpunten zouden slikken in een wedstrijd.

Ik vrees dat we met Koster nooit een prijs hadden gepakt. Het zou jammer en frustrerend zijn. Want met Dirar, Vazquez, Zimling en Vadis hebben we een middenveld rondlopen waar we nog jaren over zullen spreken. Maar als de resultaten zouden uitblijven raken die mannen ook gefrustreerd en zijn ze weg natuurlijk. En dan mogen we weer van nul herbeginnen. Vadis speelt hier het seizoen van z’n leven, maar als we er geen titel of beker mee winnen, wat koop je daar dan uiteindelijk mee?

Met deze ploeg zullen we elke wedstrijd één of meerdere keren scoren. Daar moeten we niet mee inzitten. Het is het blok achterin dat steviger moet.

Wordt vervolgd.