Wrang maar hoopvol

Het is van het laagste wat je kan doen, het is onvergeefelijk en dus niet meer dan terecht dat er voor Stijnen geen plaats meer is bij dit Club. Desondanks geeft het me toch een wrang gevoel, die hele exit. De Stijnen die schitterend debuteerde tegen Juventus eind 2005, die zich niet inhield om zijn gedacht te zeggen in het gezicht van de Collin's en De Witte's van deze wereld, die de moeder van Sterchele opving, die de Clubvlag plantte in de middenstip na de match tegen Cercle, die een jongen zijn rolstoel schonk nadat het ingezamelde geld daarvoor werd gestolen... Stijnen was verdorie een Clubman zoals er niet veel meer zijn. Jammer dat hij op deze manier de Club moet verlaten. Al heeft hij het uiteraard volledig aan zichzelf te danken.

Dit toont voor mij ook aan dat het het nieuwe bestuur menens is. Clubicoon of niet, de rotte appels gaan eruit. Het eerste slachtoffer van het nieuwe bewind - een van discipline, inzet en binnen de lijnen kleuren - is gevallen. En ik heb zo'n vermoeden dat het niet het laatste zal zijn. Bij zijn aanstelling werd twijfelachtig gereageerd in de pers of succes in het zakenleven ook succes betekent in het voetbal, maar diezelfde - haast maniakale - controle die Bart Verhaeghe blijkbaar over zijn bedrijven houdt kan ook voor onze Club alleen maar voordelen opleveren op termijn...

Ik hoop dan ook dat Verhaeghe en met hem het ganse bestuur werk zullen maken van wat ik al maanden, zoniet jaren mis bij de vorige bestuurstop: eens een vuist maken in en tegen de pers en tegen de scheidsrechters. Het is nu al een hele tijd dat we de perceptie in de pers serieus tegen hebben en daar wordt maar niet op gereageerd. De recente rode kaarten zijn daar een mooi voorbeeld van. We kregen er al een pak onterecht tegen dit jaar en daar komt maar geen reactie op. Niet door de trainer, niet door het bestuur. Tijd dat dit verandert.

Maar meer nog dient reactie te komen op de algemene perceptie in de pers. Als ze de rust willen laten terugkeren ligt hier de sleutel. Dat de zaak Stijnen in het lang en breed aan bod kwam was te verwachten, maar dat daar in de maandagkranten ook weer ‘de ruzie' tussen Dirar en Perisic moest bijgesleurd worden is te triestig voor woorden. Dergelijke discussies komen elke week, op elk veld en bij elke ploeg voor, maar toch is het voorpaginanieuws bij de meeste Vlaamse kranten. Dat zowel Perisic met een assist en een goal en Dirar met een assist allebei een schitterende wedstrijd speelden staat dan weer nergens te lezen... Mocht een zekere Romelu eens vier maal scoren in dezelfde wedstrijd, de kranten zijn te klein, hij zou op slag 45 miljoen euro waard zijn en een mooie carrière bij een wereldploeg in het verschiet hebben... Tijd dat ons bestuur eens reageert tegen de voordurende negatieve berichtgevingen rond Club. De pers zoekt om te zoeken, het jaagt de supporters op tegen bepaalde spelers, het haalt diezelfde spelers uit hun concentratie en zo raak je op de duur in een vicieuze cirkel.

Het zijn alweer pijnlijke tijden voor alle Clubfans. We zouden zowaar vergeten dat we met 18 op 21 een verdomd goede reeks aan het neerzetten zijn. Stijnen zal nog lang over de lippen gaan, maar toch moeten we weer vooruit kijken. Dit hoofdstuk afsluiten en verdergaan met de spelers die het menen met onze Club en er hun hoofd voor willen leggen. Enkel met die spelers. En ergens heb ik het gevoel dat daarvoor zal gezorgd worden...