Vuvuzela

Onze vaste columnist Geert wilde dit jaar eens iets nieuws proberen ... Hij schrijft al columns voor onze site en ook de column in het fanzine is van zijn hand. Dit seizoen wil hij beide activiteiten dichter bij elkaar brengen.

Daarom zal elke column uit het fanzine ook op de site geplaatst worden. Geert hoopt dat onze leden massaal hun reactie geven op deze column - let op: enkel Blue Army leden kunnen reageren. Zo hoopt Geert beter te weten te komen hoe jullie denken over zijn schrijfsels. En hoopt hij zelfs inspiratie op te kunnen doen voor nieuwe columns!

Hier is het eerste exemplaar. Veel leesplezier! En reageren maar :-)

 


 

Bij de start van het nieuwe seizoen is het steeds weer uitkijken naar nieuwe dingen, nieuwe trends, nieuwe outfits. Dat is ook nu weer niet anders. Het gebeurt ook allemaal veel intenser en met veel gevoel voor dramatiek dan pakweg 10 jaar geleden. Zoals bijvoorbeeld het aftellen op de website om de nieuwe truitjes voor te stellen. Het is spannend en laat de gemiddelde supporter echt wel zin krijgen in het aanschaffen van het nieuwe Clubshirt. Vroeger toen er van merchandising in het voetbal nog lang geen sprake was, speelde een ploeg soms 4 jaar in dezelfde outfit. Godzijdank is dit nu niet meer het geval, zodat we elk jaar reikhalzend kunnen uitkijken naar de nieuwe spullen. Het is een belangrijke bron van inkomsten geworden voor een topploeg zoals de onze.

Maar zeker in het jaar dat er een WK wordt gespeeld is het niet alleen uitkijken naar nieuwe kledinglijnen van de verschillende merken. Ook staat een WK dikwijls voor innovaties op gebied van taktiek of andere zaken. Een nieuwe bal is ook steeds nodig om een WK geslaagd te noemen. Noem het ook hier maar weer een commerciële zet van de balsponsor om zo wereldwijd verzekerd te zijn van een goede verkoop. Deze keer kwam er echter iets anders bij: de vuvuzela. Het woord is eruit: vu vu zela. Niks dan ergernis bij het bekijken van een wedstrijd waarbij die nare toeter de bovenhand neemt op de typische supportersgezangen.

Groot was dan ook mijn opluchting toen ik in de krant las dat het onding verboden werd in het Jan Breydelstadion. Ik zag het al gebeuren dat één of andere pipo achter mij kwam zitten met zo een ding in zijn handen en bijgevolg in mijn oren. Ik zou het niet lang getolereerd hebben vrees ik. Stel je voor dat die vuvuzela niet was verboden, net nu we de echte spionkop terug leven willen inblazen. Je hoort de supporters niet eens zingen wanneer die toeters zich in een stadion bevinden. Persoonlijk vind ik dat het onding niet thuishoort in een voetbalstadion maar soit. Het is dan ook mijn eigengereide mening die niet door alle supporters zal worden gedeeld.

Mijn opluchting was dus groot toen het bij ons verboden werd. Al heeft het eerlijk gezegd toch wel een tijdje geduurd en gaven enkele andere ploegen vlot het voorbeeld. Het zou toch niet waar zijn zeker dat Club niks zou doen? Ik zag het echt niet zitten tot het verlossende krantenbericht me uit mijn lijden heeft verlost. Geef mij dan maar een gewone trompet en tromgeroffel die de aanvalsgolven van Club begeleiden. Met handgeklap ben je zoveel meer dan met koeiengeluid. De kracht van een stem gaat ver boven het irritante bijengezoem. Die vuvuzela werd natuurlijk deze zomer vlot geromantiseerd om een commercieel succes te bekomen. Het WK in Zuid-Afrika was iets uniek en unieke dingen moet je in hun waarde laten. Een wild dier uit de savanne neem je ook niet zomaar mee naar huis. Dat geldt dan ook voor die vuvuzela. Laat die maar lekker triomferen in Afrika.

De sfeer in Jan Breydel zullen we wel verzorgen met onze eigen stem. We gaan er nog eens tegenaan voor een nieuw seizoen in de hoop dat we dit jaar kunnen pronken met de titel. Het is immers al 5 jaar geleden en de honger wordt wel wat groot om eerlijk te zijn. Heeft het huidige team de potentie om in de voetsporen te treden van de illustere voorgangers van het genre Franky Vanderelst of Gert Verheyen om het in het nabije verleden te houden. Het zou nog wel eens mogen want geen enkele supporter is ontevreden met een rijkgevuld palmares van echte prijzen. Die van dichte of verre ereplaatsen ben ik echter kotsbeu, net als die vuvuzela.

Reacties

Idd, het is hoog tijd dat we nog eens kampioen worden en ik ben ook blij dat die vuvuzuela hier niet toegelaten is;)

Geert,

Het is niet al goud wat blinkt: alles lijkt bij anderen, wat het ook moge zijn, zoveel beter. Niets is minder waar. We hebben de taak om onze eigen cultuur te bewaren, verder uit te bouwen en door te geven aan alle FCB'ers. Als je om het even wat kopieert, zal het geleverde resultaat nooit het originele evenaren, laat staan overtreffen. Doe zoals Koster, gaat uit van je eigen sterkte, je eigen overtuiging, je geloof in jezelf. Dus, blaas de historische spionkop nieuw leven in ... we zijn intussen op de goede weg. Hopelijk kunnen we het gehele stadion meesleuren met gezang, waves, vlaggen, sjerpen ... zolang het maar blauw-zwart kleurt.