De Capriolen van "de vereniging"

Op hoeveel manieren kan men de voetbalsituatie in Brugge onder de loep nemen? Neem nu de huidige situatie in Jan Breydel. Welke benadering je ook wilt uitproberen, het blijft een vaststaand feit dat Club deze tochtige bunker voor meer dan 90% blijft betalen. De "vereniging" koestert zichzelf in de warme sympathie van bepaalde figuren uit het Brugse stadsbestuur waardoor ze al jarenlang de meest gesubsidieerde voetbalploeg zijn in de Belgische Jupilerliga. Wie krijgt er trouwens in België een voetbalinfrastructuur ter beschikking dat wordt betaald door de buren? Bovendien maken ze met de regelmaat van de klok gebruik van promotie acties om hun tribunes vol te proppen (nou ja) met potentiële nieuwe klanten, geronseld aan de Brugse scholen of aan de deuren van allerhande warenhuizen om hun theoretische toeschouwersaantallen kunstmatig op te krikken. En dan staan ze aan de vooravond van deze derby nog te janken dat de derby verkeerd geprogrammeerd staat. Alsof een Bruggeling als mezelf zichzelf zou laten gebruiken om via een Delhaize ticket op een tribune te moeten figureren als een fan van de "vereniging", terwijl één of andere bleekscheet van een steward erop toeziet dat ik geen attributen van Club rond mijn lijf heb gesnoerd? Dat is voor mij écht wel de spreekwoordelijke druppel teveel. Als zelfverklaarde ploeg van 't stad moeten ze zelf maar hun lege zitjes gaan inkleuren zondag. Hun gedrag getuigt van een totaal gebrek aan voetbalcultuur, een eeuwig gevoel van frustratie ten aanzien van het grote Club en een geslepenheid waarmee hofnar Vandendriessche misschien ooit nog koning van Brugge hoopt te kunnen worden. Maar verwacht alstublieft niet van mij om aan zo'n vaudeville mee te werken. Het blijft een krampachtige, amechtige schreeuw naar aandacht van een "vereniging" die zijn supporters van de toekomst hoopt te strikken via een spaarkaart van Delhaize of een lidkaart van de jeugdbeweging, in de Eeuwige Schaduw van de Vlaamse volksbeweging genaamd Club Brugge KV.

De spelerskern van de "vereniging" is -volledig naar het beeld van hun legioen- een samenraapsel van toevallige passanten, waar het woord "gratis" met hoofdletter wordt geschreven. In aanloop van deze derby wordt alweer een vat clichés aangesneden waarmee je een boer van zijn paard kan meppen. Jeugdwerking en voeling met de streek worden zonder schroom in de pers uitgesmeerd terwijl de feiten ons leren dat geen jeugdspeler van Club, die niet wordt weerhouden voor het grotere werk, veilig is. Ieder jaar opnieuw vinden ze ook wel één of andere bereidwillige buitenlandse club om wat beloften te kunnen bezigen. Uiteraard zijn ook de mauve vrienden uit Brussel altijd bereid tot een helpende hand als de nood het hoogst staat. En zo kabbelen we voort. Ambities eindigen bij SV Huurland Brugge bij het supporteren op televisie voor de Europese tegenstanders van Club Brugge. Grappig of schrijnend?

Gemakshalve gaan we het deze keer niet uitgebreid hebben over het stadion dossier, iets wat zonder pardon uit de handen van Club werd gerukt en ondertussen gekoppeld werd aan een eventuele organisatie van de Lage Landen van het FIFA wereldkampioenschap voetbal. Terwijl de originele vraag gewoon was: geef Club Brugge zijn eigen identiteit, los van zijn buur. Geef ons een haven die van ons is. Niettegenstaande we het allemaal zelf konden financieren zijn we echter verplicht dat blok aan ons been mee te slepen tot in de eeuwigheid der dagen. Het zegt alles over de situatie hier in Brugge: De "Ploeg van 't Stad" blijkt vooral de "Ploeg van de Stadskas" te zijn. De capriolen van de "vereniging" lijken sterk op de sprongen van een kat in het nauw. Het zijn gedachten om eens bij stil te staan aan de vooravond van de zoveelste Brugse derby. Diezelfde gedachten die mij dwingen om de match te volgen in intieme, blauwe kring.

Gegroet en gedraag jullie

MagnetAC