Het moment van … Luc BEYENS

Welk moment uit je Club Brugge-carrière zal je altijd bijblijven?
De rode kaart in Espanyol Barcelona (seizoen 1987-1988, nvdr) na een vuistslag op Golobart. Dat blijft een zware domper op mijn carrière. Ik vind het spijtig dat ik dit negatief moment moet aanhalen, omdat ik ook zoveel mooie momenten heb beleefd bij Club. Maar het is het moment dat me altijd zal bijblijven.

Ik keek naar links waar we een vrije schop zouden nemen en ondertussen liep ik naar voor. Plots kreeg ik een slag in mijn gezicht. Als reactie heb ik een vuistslag terug gegeven, wat natuurlijk totaal fout was. Ik had mezelf toen totaal niet in de hand. Had ik 10 seconden bedenktijd gehad, dan gebeurt zoiets niet. Maar op dat moment was het gewoon actie-reactie. De scheidsrechter had echter alleen maar mijn reactie gezien, waardoor alleen ik van het veld werd gestuurd.

Denk je dat je rode kaart invloed heeft gehad op het uiteindelijke resultaat? (Club kreeg in de slotseconden van de verlengingen een derde doelpunt binnen, waardoor Espanyol naar de finale van de UEFA-cup ging, nvdr.)
Dat is het eerste waar ik aan dacht: "Zouden we ons geplaatst hebben indien ik geen rood had gekregen?". Je kent het antwoord niet op die vraag, tenslotte heeft niemand een glazen bol. Maar de kans dat we het zouden gehaald hebben, was misschien wel groter als we met elf spelers de wedstrijd hadden kunnen volmaken.
Ik heb toen echt het gevoel gehad dat ik de ploeg in de steek had gelaten. Ik vond het heel zuur voor de ploeg. Ik heb alle schuld op mij genomen en heb me verontschuldigd bij mijn ploegmaats, maar ik vond zelf dat mijn excuses niet volstonden. Gelukkig heb ik het in de competitie wat kunnen compenseren door nog een aantal belangrijke doelpunten te maken in onze race naar de titel. Ik vond dat heel belangrijk voor de ploegmaats, de club en de supporters.