OLYMPIA BIS

De Witte Pion, een allegaartje Clubhaters met een sterk hypocriete inslag, die (de kunst van het boomknuffelen indachtig) al graag eens een villaatje neerpoten in hun eigen 'groene gordel', laten juichend in hun 88 m² grote living met ingevormde keuken de champagnekurken knallen. Al is het maar zeer de vraag of dit minimaal legertje van vleermuizendeskundigen zoveel invloed heeft gehad op de beslissing om een perfect financieel onderbouwd dossier als dit naast zich neer te leggen. Ik twijfel daar aan. Het zou ook belachelijk zijn.

Ik stond ooit met De Orde Van De Hoed Van Antoine een balletje te trappen op de locatie Oostkampse Baan en ik was niet bepaald onder de indruk van de stilte van zo'n 'groene gordel'. Twee overvolle wegen scheurden het landschap als een A4tje in stukken, auto's raasden als gek voorbij op een manier dat ze ons het spreken onmogelijk maakten. Om het plaatje af te sluiten tjokte een treintje voorbij op een spoorweg, argeloos ingebed in dit ontroerende landschap. Moeder, waarom leven wij? Neen dus, daar hoeven we de oorzaak van dit stukje coup de théatre niet te zoeken.

Terwijl men elders in Europa smeekt dat hun voetbalploegen inventief genoeg te werk gaan zodat de gehele bevolking niet in de buidel hoeft te tasten om een stadion te plaatsen, houdt men er in Brugge blijkbaar andere inzichten op na. Voor een buitenstaander waarschijnlijk moeilijk te vatten, maar in dit provincienest gelden andere regels. Hier heerst de middenstand. Terwijl men in het centrum van de stad nauwelijks verder komt dan een nieuwe chocolaterie, tearoom, hotel of horlogewinkel als troef om het massatoerisme ter wille te zijn kon het idee dat er een zestal kilometers verderop een winkelcomplex staat op geen genade rekenen.

Als dit complex dan nog de vooruitgang van Club Brugge moet dienen, gaan de poppen definitief aan het dansen. Hier komt die andere voetbalploeg van Brugge het verhaal binnengeslopen. Want als er één waarheid is dan is dat wel het feit dat Cercle Brugge dé ploeg van 't stadhuis is. En laten we wel wezen: er is al een stuk afgelachen met het feit dat Club de bestaande voetbalinfrastructuur op Olympia quasi volledig betaalt terwijl die van Cercle al een paar jaar lopen te leuren met gratis kaarten om de door Club gehuurde tribunes vol te proppen met geronselde tienerzieltjes. Er was geen sprake van om Club verder te laten doorgroeien zonder hen erbij te betrekken, laat dat absoluut duidelijk zijn.

De huidige cynische situatie wordt door de fans van Club Brugge zonder morren geslikt, het bestuur van Club Brugge hoor je al wel eens klagen maar voor de goeie vrede laat men blijkbaar vele potjes gesloten. De laatste jaren ongetwijfeld om de sereniteit rond de discussie over het nieuwe stadion niet te verliezen. Het heeft de Brugse CD&V met in zijn zog de niet van kleinburgerlijkheid gespeende middenstand en hun favoriete voetbalvereniging Cercle Brugge blijkbaar geïnspireerd om het spel grof te spelen. Het voetbaldossier werd zonder schaamte gekaapt want het gerucht deed de ronde dat de WK karavaan van 2018 ons onderontwikkeld sportlandje zou kunnen passeren en CD&V Brugge had uiteraard goedkope propaganda geroken.

Dat men in één klap ook Cercle Brugge haar voortbestaan kon verzekeren was ongetwijfeld een dikke meevaller. Veel hoefden onze buren trouwens niet te doen. Zolang het dossier vast zat was er voor hen geen vuiltje aan de lucht, getuige het aantal keren dat we de Brugse stadsnar Vandendriessche hebben moeten ondergaan in deze kwestie. En zo komen we bij de verklaringen die vorige vrijdag de wereld werden ingestuurd. We krijgen een Olympia Bis. Misschien, want als ze geen financiering vinden gebeurt er...niks. Terwijl er al drie jaar door Club wordt aangegeven dat ze de financiering rond hebben. En dat wordt door De fauw, de netjes afgeborstelde middelmaat in persoon, zonder schaamte op ons losgelaten.

Iedereen tevreden en Vlaanderens meest populaire voetbalploeg netjes buitenspel gezet in een tragisch verhaal in net iets te veel delen om geloofwaardig te zijn. Er zullen waarschijnlijk nog wel wat zoethoudertjes op ons los gelaten worden de eerstvolgende weken en maanden maar wees gerust: we gaan ook deze eeuw verder in een stadion dat niet van ons is, waar we echter wel veel moeten voor betalen en sleuren we ook verder een blok achter ons aan genaamd Cercle Brugge. Ondertussen evolueert de voetbalwereld rustig verder en mogen wij toekijken hoe iedere stad die naam waardig een voetbalstadion zet conform de normen en noden van deze tijd. Zolang we maar onze pralines in het paradijselijke B-Park kunnen gaan kopen, zeker? Misschien krijgen we nog een gratis ticketje voor de eerstvolgende thuismatch van Cercle Brugge erbovenop!