De Clubjeugd op de rand van de doorbraak?
Echter, een open wonde hecht je niet met pleisters en met pijn in het hart moeten we nog steeds keer op keer vaststellen hoezeer Belgische clubs hun portefeuille wijd openslaan om een zoveelste overroepen Balkan-transfer binnen te halen, een topschutter uit pakweg Sierra Leone te contracteren of hoe voorzitters breedlachs en goedgemutst de verbeterde versie van Ronaldo voorstellen die ze uit een overvolle kweekvijver van de Braziliaanse derde klasse wisten aan de haak te slaan.
Meestal luwt het tromgeroffel snel als de spelers de verwachtingen niet kunnen inlossen, zachtjes wegzakken naar de B-kern en vervolgens via een achterpoortje doorverkocht worden aan een Russische of Oekraïense ploeg. Standard (en meerbepaald hun jeugdwerking) mag op deze een uitzondering genoemd worden en ook onze paars-witte ‘vrienden' hebben opnieuw een jeugdproduct in stelling gebracht die nu reeds de (inter)nationale scouts doet watertanden, maar wees maar zeker dat diezelfde scouts verdraaid goed weten dat er ook naast het Jan Breydelstadion elke zaterdag en zondag gevoetbald wordt door de Club Academy.
Sinds de komst van Henk Mariman sijpelde expertise, ervaring en know how binnen de jeugdopleidingen van Club Brugge. Een tabula rasa of een bocht van 360 graden gaat niet over los zand, maar enkele weken geleden viel er toch een eerste ‘geboorte' waar te nemen onder het Mariman tijdperk. De 18-jarige Thibault Van Acker mocht starten in de basis in de bekerwedstrijd tegen Hamme en deed dat verre van onaardig. De verdienste van Van Acker, maar evenzeer de verdienste van de Club Academy én van Koster, want hij durft klaarblijkelijk eigen jeugd een kans geven. Het feit dat Van Acker nu een profcontract kreeg aangeboden voor drie seizoenen bevestigt alleen maar het vertrouwen en de hoop die we mogen ko(e)steren in de Brugse jeugd.
Een goede doorstroom naar de A-kern komt er pas als een coach een vuist durft te maken en een jeugdproduct voor de leeuwen gooit. Niet zonder klauwen, maar gewapend met tien medespelers die vertrouwen scheppen in een goeddraaiende ploeg. Alderweireld en Vertonghen krijgen week na week datvertrouwen bij Ajax. Dat ze nog piepjong zijn doet er niet. Voetbal en lef, daar gaat het om. Die spiegel moet Club Brugge goed voor de ogen houden. Pas door week na week de durf te hebben om jongeren keer op keer die kans te geven, dan pas zullen de vruchten geplukt worden van een goede jeugdwerking.
We hebben in het verleden genoeg lessen geleerd. Jeugdproducten werden te vaak in de wachtkamer geplaatst, maar de deur ging veel te weinig open. Het resultaat was dat de wachtkamer plots stoelen te kort had en andere clubs gretig profiteerden en de goed opgeleide voetballers net voor hun doorbraak voor ene appel en een ei wegkochten. Dankzij de goede werking van de Club Academy mag zich dat niet meer herhalen. We moeten onze jeugdspelers koesteren en slijpen als ruwe diamanten.
De Club Academy kreeg recentelijk vijf sterren toebedeeld en behoort daarmee tot één van de beste jeugdopleidingen in Europa. Uiteraard is er nog werk voor de boeg. Veel werk. Maar ik geloof dat we de komende jaren echte Club-producten in de A-Kern zullen zien binnensijpelen. Wie op zaterdag of zondag een uurtje vrij heeft, moet maar eens langs de zijlijn komen staan...




























Reacties
Heel mooi artikel, Daan!
De jeugdwerking is inderdaad iets van langere adem, maar wel iets waar je als Belgische club hard moet aan werken, zeker gezien de bedragen die topspelers nu kosten.
Standard is top wat betreft infrastructuur. Maar Club heeft dankzij Mariman een ongelooflijk sterk concept uitgebouwd. Laat ons hopen dat met een nieuw stadion en nieuwe infrastructuur we zo het beste van de twee werelden krijgen.
En dat we zo bij Club straks meer en meer jeugdspelers zien doorgroeien!
Ja Masis waar blijf je!