Hobbykok

Al jaren zwaaien een aantal eminences grises de plak in het Belgische culinaire landschap. Topchefs zoals Peter Goossens, Pierre Wijnants, Yves Mattagne en Brugge's eigen Geert Van Hecke delen de lakens uit en bepalen de trends vanuit hun eigen restaurants tot in zo goed als elke Vlaamse keuken. Af en toe komt eens een snotneus aan het venster piepen. Kobe Desramaults uit de Westhoek om maar eentje te noemen. Zij coachen stuk voor stuk een team talentrijke mensen met één doel: zichzelf het beste restaurant van België mogen noemen. Bij gebrek aan concurrentie kijken ze zelfs eens over de grens en willen ze de top in de Benelux zijn, ze spelen, met andere woorden, een soort eigen Beneliga.

Er bestaat weinig twijfel over dat vandaag Peter Goossens dé man is die het Vlaamse of Belgische vaandel hoog houdt. Logisch dus dat we hem, soms vaker dan ons lief is, op televisie zien. Terloops gezegd, je vraagt je af wanneer die man nog eens achter zijn kookpotten staat, maar dat doet hier niet ter zake. In de Hobbykok van Vlaanderen bijvoorbeeld. Voor tv-analfabeten, een programma waar amateur-chefs onder toeziend oog van Goossens, dingen naar een tongstrelende titel. Hij begeleidt hen mits een resem opdrachten naar een grote finale.

Peter Goossens wordt er echter naar huis gespeeld door een relatief jonge Nederlandse topchef. De grote man van het beste restaurant van de Benelux, Sergio Herman. In coolness en coaching steekt hij onze Bourgondische trots met sprekend gemak voorbij. Altijd rustig, top maar wel de voetjes op de grond, leuke Zeeuwse tongval en de dingen zeggen zoals ze zijn. Heerlijk.

Doet die Sergio jou niet denken aan "onze" Adrie Koster? Ok, de trendy kleren van Sergio staan in schril contrast met het sahelkopje van Adrie. Maar de nuchterheid, de rust die zo'n mensen uitstralen en overbrengen op hun team, de afwezigheid van grootspraak ... een voor ons nieuwe aanpak maar eentje die echt wel een garantie voor succes lijkt.

Net zoals Sergio tegen een hypernerveuze kandidate van de kookwedstrijd die een patrijs niet gebraden krijgt, zie ik Adrie "je moet niet huilen, schatje" zeggen tegen Koen Daerden omdat hij een controle miste. Of kan de "die man wil bijleren, hij luistert naar me" van Sergio over bodybuilder Gust vertaald worden naar Kouemaha. Adrie zorgt er ook voor dat het jonge talent en de creatieve gedrevenheid van Vargas gekanaliseerd wordt zoals Sergio doet met die 22-jarige Tim. Noemen ze dat "Hollandse branie"? Eén ding is duidelijk: met zo'n coach komt het echt wel goed met onze blauwzwarte hobbykoks. Nee, El Bulli uit Spanje of The Fat Duck koken ze niet meteen onder tafel. Maar een stevige stap vooruit in de Michelingids, die zit er wel aan te komen.

In elk geval, als Adrie ooit een restaurant opent, ga ik er eens eten.

Reacties

Sergio Herman, niet toevallig frequent bezoeker van Jan Breydel.
http://www.nieuwsblad.be/GT/Index.aspx?genericID=398&articleID=GR328UAHS

Een top kok die de hamburgers van verkindere lekker vindt...als je denkt dat je het allemaal al gezien hebt... :)

Diene Sergio is de max. Een kruising van Johan Museeuw en Gringo "Talk to the hands" Van Temptation. Jammer dat Chris&Co niet meer bestaat, gegarandeerd was Sergio een typetje...

Maar goed, over de column: Originele manier om Adrie Koster onrechtstreeks te gaan bewieroken, goed gevonden en leuk geschreven.
En dat de inhoud klopt, dat weet iedereen ;) . Maar laat ons niet te vroeg victorie kraaien ook niet. Zoals Koster zelf zegt: er zal nog wel een mindere periode volgen! Wat anderzijds natuurlijk ook niet betekent dat we niet mogen genieten van het succes ;)

Als je tegenwoordig een goed-geschreven stuk wil zien moet je de blogs op de Blue-Army-site komen lezen.
Ik vind het een heel mooie invalshoek, knap geschreven

Trouwens een voordeel dat meer dan één iemand blogs schrijft ;) Ik heb het ooit zelf geprobeerd, wekelijks zo iets schrijven... het is moeilijker dan gedacht. Maar als je zo'n team hebt, dan gaat dat wel. Ook voor de lezers: meer variatie in schrijfstijlen. Goed gedaan van BA ;)